Такаш бо ғуломони яке роз гуфт

تَکِش با غلامان یکی راز گفت

Ки инро набояд ба кас боз гуфт

که این را نباید به کس باز‌گفت

Ба як солаш омад зи дил бар даҳон

به یک سالش آمد ز دل بر دهان

Ба як рӯз шуд мунташир дар ҷаҳон

به یک روز شد منتشر در جهان

Бифармуд ҷаллодро бе дареғ

بفرمود جلّاد را بی‌دریغ

Ки бурдор сарҳои ӣнон ба теғ

که بردار سرهای اینان به تیغ

Яке зон миён гуфту зинҳори хост

یکی زآن میان گفت و زنهار خواست

Макаши бандагон кин гуноҳ аз ту хост

مکُش بندگان کاین گناه از تو خاست

Ту аввали нбстӣ ки сарчашма буд

تو اوّل نبستی که سرچشمه بود

Чу сайлоб шуд пеш бастан чаҳ суд ?

چو سیلاب شد پیش بستن چه سود؟

Ту пайдо макун рози дил бар касе

تو پیدا مکُن رازِ دل بر کسی

Ки ӯ худ нагӯяд бар ҳар касе

که او خود نگوید برِ هر کسی

Ҷавоҳир ба ганҷина дорон сипор

جواهر به گنجینه‌داران سپار

Вале розро хештани поси дор

ولی راز را خویشتن پاس دار

Сухан то нагӯйӣ бар ӯ даст ҳаст

سخن تا نگویی بر او دست هست

Чу гуфта шавад ёбад ӯ бар ту даст

چو گفته شود یابد او بر تو دست

Сухани дев бандӣаст дар чоҳи дил

سخن دیوِ بندی است در چاهِ دل

Ба болои кому забонаши мҳл

به بالای کام و زبانش مَهِل

Тавон боз додан раҳ нараҳ дев

توان باز‌دادن رهِ نرّه‌دیو

Вале боз натавон гирифтан ба рию

ولی باز نتوان گرفتن به ریو

Ту доне ки чун дев рафт аз қафас

تو دانی که چون دیو رفت از قفس

Наёяд ба лои ҳавли каси бози пас

نیاید به لا‌حولِ کس باز پس

Яке Тифл бар гирад аз Рахши банд

یکی طفل بر‌گیرد از رخش بند

Наёяд ба сад рустами андари каманд

نیاید به صد رستم اندر کمند

магӯӣ он кигар бар муллои аўФтд

مگوی آن که گر بر مَلا اوفتد

Вуҷӯдӣ аз он дар балои аўФтд

وجودی از آن در بلا اوفتد

Ба деҳқони нодон чаҳ хуш гуфт зан :

به دهقانِ نادان چه خوش گفت زن:

Ба дониши сухани гӯй ё дам мазан

به دانش سخن گوی یا دم مزن

магӯӣ ончии тоқати надории шунӯд

مگوی آنچه طاقت نداری شنود

Ки ҷӯи кушта гандум нахоҳӣ дуруд

که جو‌کِشته گندم نخواهی درود

Чаҳ некӯ зада сети ин мисли брҳмн

چه نیکو زده‌ست این مَثَل بَرهَمَن

Буд ҳурмат ҳар кас аз хештан

بوَد حرمتِ هر کس از خویشتن

Чу дашноми гӯйӣ дуо нашнавӣ

چو دشنام گویی دعا نشنوی

Ба ҷузи куштаи хештани ндрўӣ

به جز کِشتهٔ خویشتن نَدرَوی

магӯӣ ва манеҳ то туоне қадам

مگوی و منه تا توانی قدم

Аз андозаи беруни вази андоза кам

از اندازه بیرون وز اندازه کم

Набояд ки бисёр бозӣ кунӣ

نباید که بسیار بازی کنی

Ки мари қимати хешро башиканӣ

که مر قیمتِ خویش را بشکنی

Вагар тунд бошӣ ба як бору тез

وگر تند باشی به‌یک‌بار و تیز

Ҷаҳон аз ту гиранд роҳи гурез

جهان از تو گیرند راهِ گریز

На кӯтоҳи дастӣу бечорагӣ

نه کوتاه‌دستی و بیچارگی

На заҷру татовул ба як борагӣ

نه زجر و تطاول به‌یک‌بارگی