Яке носазо гуфт дар вақти ҷанг

یکی ناسزا گفت در وقتِ جنگ

Гиребон дариданд вайро ба чанг

گریبان دریدند وی را به چنگ

Қафои хӯрдаи урён ва гирён нишаст

قفا‌خورده عریان  و گریان نِشَست

Ҷаҳондида Эй гуфташ эй худпараст

جهاندیده‌ای گفتش، ای خودپرست

Чу ғунчаи ?герати баста будӣ даҳан

چو غنچه گرت بسته بودی دهن

Дарида надидӣ чу гули перҳан

دریده ندیدی چو گُل،  پیرهن

Саросема гуяд сухан бар газоф

سراسیمه گوید سخن،  بر گزاف

Чу тнбўр бемағз бисёр лоф

چو طنبور بی‌مغزِ   بسیار‌لاف

Набинӣ ки оташ забонасту бас

نبینی که، آتش زبان است ، و بس

Ба обии тавон куштанаш дар нафас ?

به آبی، توان کشتنش، در نَفَس؟

Агар ҳаст мард аз ҳунари баҳраи вар

اگر هست مرد از هنر   بهره‌ور

Ҳунар худ бигӯед на соҳиби ҳунар

هنر، خود بگوید،  نه   صاحب‌هنر

Агар машки холис надорӣ магӯӣ

اگر مشکِ خالص نداری،  مگوی

Варат ҳаст худ фош гардад ба буи

ورت هست، خود فاش گردد،  به بوی

Ба савганди гуфтан ки зар мағрибӣ аст

به سوگند گفتن، که زر، مغربی است

Чаҳ ҳоҷат ? маҳак худ бигӯед ки чист

چه حاجت؟ محک،  خود  بگوید که   چیست

Бигӯянд аз ин ҳарфи гирони ҳазор

بگویند از این حرف‌گیران   هزار

Ки саъдӣ на аҳласту омизгор

که سعدی، نه اهل است و   آمیزگار

Раво бошад ар пўстинм даранд

روا باشد   ار پوستینم دَرَند

Ки тоқат надорам ки мағзам баранд

که طاقت ندارم که،  مغزم بَرَند