Яке кард бар порсоеи гузар

یکی کرد بر پارسایی گذر

Ба сӯрат ҷуҳуд омадаш дар назар

به صورت جهود آمدش در نظر

Қафоеи фурӯи кӯфт бар гарданаш

قفایی فرو کوفت بر گردنش

Бубахшед дарвеши пероҳанаш

ببخشید درویش پیراهنش

Хаҷал гуфт конч аз ман омад хатост

خجل گفت کانچ از من آمد خطاست

Бибахшоӣ бар ман , чаҳ ҷой атост ?

ببخشای بر من، چه جای عطاست؟

Ба шукронаи гуфто ба сари бистум

به شکرانه گفتا به سر بیستم

Ки онам ки пиндоштӣ нестам

که آنم که پنداشتی نیستم

Накӯи сират бе такаллуфи бурун

نکو سیرت بی تکلف برون

Ба аз никноми хароби андарун

به از نیکنام خراب اندرون

Ба наздики ман шбрўи роҳзан

به نزدیک من شبرو راهزن

Ба аз фосиқи порсои перҳан

به از فاسق پارسا پیرهن