Фақиҳӣ бар афтодаи мастии гузашт

فقیهی بر افتاده مستی گذشت

Ба мастурии хеши мағрури гашт

به مستوری خویش مغرور گشت

зи нихват бар ӯ илтифотӣ накард

ز نخوت بر او التفاتی نکرد

Ҷавон сар баровард к-эии пермард

جوان سر برآورد کای پیرمرد

Бирав шукр кун чун ба неъмати дарӣ

برو شکر کن چون به نعمت دری

Ки маҳрӯмӣ ояд зи мустакбирӣ

که محرومی آید ز مستکبری

Якеро ки дар банд бинӣ маханд

یکی را که در بند بینی مخند

Мабодо ки ногуҳи дроФтӣ ба банд

مبادا که ناگه درافتی به بند

На охир дар имкон тақдир ҳаст

نه آخر در امکان تقدیر هست

Ки фардо чу ман бошӣ афтодаи маст ?

که فردا چو من باشی افتاده مست؟

Туро осмони хат ба масҷид навишт

تو را آسمان خط به مسجد نوشت

Мазан таъна бар дайгарӣ дар кунишат

مزن طعنه بر دیگری در کنشت

Бабанд эй мусулмон ба шукронаи даст

ببند ای مسلمان به شکرانه دست

Ки зуннори муғ бар миёнат набаст

که زنار مغ بر میانت نبست

На худ меравад ҳар ки ҷӯён ӯст

نه خود می‌رود هر که جویان اوست

Ба унфаши кашон май баради лутфи дӯст

به عنفش کشان می‌برد لطف دوست

Нигар то қазо аз куҷо сайр кард

نگر تا قضا از کجا سیر کرد

Ки кӯрӣ буд такя бар ғайр кард

که کوری بود تکیه بر غیر کرد