Малики зодае зи асб адҳам фитод

ملک زاده‌ای ز اسب ادهم فتاد

Ба гардан дараш муҳра бар ҳам фитод

به گردن درش مهره بر هم فتاد

Чу пелаш фурӯ рафт гардан ба тан

چو پیلش فرو رفت گردن به تن

Нагаштӣ сараш то нагаштӣ бадан

نگشتی سرش تا نگشتی بدن

Пизишкон бимонаданд ҳайрон дар ин

پزشکان بماندند حیران در این

Магари файласуфии зи Юнони замин

مگر فیلسوفی ز یونان زمین

Сараши бози печиду раг рост шуд

سرش باز پیچید و رگ راست شد

Вагар вай набӯдӣ змн хост шуд

وگر وی نبودی زمن خواست شد

Дигар навбат омад ба наздики шоҳ

دگر نوبت آمد به نزدیک شاه

Ба айн аноят накардаш нигоҳ

به عین عنایت نکردش نگاه

Хирадмандро сар фурӯ шуд ба шарм

خردمند را سر فرو شد به شرم

Шунидам ки мерафт ва мегуфт нарм

شنیدم که می‌رفت و می‌گفت نرم

Агар даии нпичидмии гарданаш

اگر دی نپیچیدمی گردنش

Нпичидии имрӯз рӯй аз маниш

نپیچیدی امروز روی از منش

Фиристод тухмӣ ба дасти раҳе

فرستاد تخمی به دست رهی

Ки бояд ки бар ъўдсўзш наҳй

که باید که بر عودسوزش نهی

Маликро яке атса омад зи дӯд

ملک را یکی عطسه آمد ز دود

Сару гарданаш ҳамчунон шуд ки буд

سر و گردنش همچنان شد که بود

Ба узр аз пай мард бишитофтанд

به عذر از پی مرد بشتافتند

Биҷустанд бисёр ва кам ёфтанд

بجستند بسیار و کم یافتند

Макун , гардан аз шукр манъам мапӣч

مکن، گردن از شکر منعم مپیچ

Ки рӯзи пасини сар бар оре ба ҳеҷ

که روز پسین سر بر آری به هیچ

Шунидам ки перии писарро ба хашм

شنیدم که پیری پسر را به خشم

Маломат ҳаме кард к-эии шӯхи чашм

ملامت همی کرد کای شوخ چشم

Туро теша додам ки ҳизуми шикан

تو را تیشه دادم که هیزم شکن

Нагуфтам ки девор масҷид бикун

نگفتم که دیوار مسجد بکن

Забон омад аз баҳри шукру сипос

زبان آمد از بهر شکر و سپاس

Ба ғайбати нгрдондши ҳақи шинос

به غیبت نگرداندش حق شناس

Гузаргоҳи қуръон ва пандаст гӯш

گذرگاه قرآن و پند است گوش

Ба бӯҳтону ботил шунидан макуш

به بهتان و باطل شنیدن مکوش

Ду чашм аз паии сунъ борӣ накӯаст

دو چشم از پی صنع باری نکوست

зи айби бародари фурӯи гиру дӯст

ز عیب برادر فرو گیر و دوست