зи аҳди падар ёдам ояд ҳаме

ز عهد پدر یادم آید همی

Ки борони раҳмат бар ӯ ҳар дамӣ

که باران رحمت بر او هر دمی

Ки дар Тифлем лавҳу дафтари харид

که در طفلیم لوح و دفتر خرید

зи баҳрами яке хотами зари харид

ز بهرم یکی خاتم زر خرید

Ба дар кард ногуҳи яке муштарӣ

به در کرد ناگه یکی مشتری

Ба хурмое аз дастами ангуштарӣ

به خرمایی از دستم انگشتری

Чу нашносад ангуштарии Тифли хирад

چو نشناسد انگشتری طفل خرد

Ба ширинӣ аз вай тавонанд барад

به شیرینی از وی توانند برد

Ту ҳам қимат умр нашинохтӣ

تو هم قیمت عمر نشناختی

Ки дар айш ширин барандохтӣ

که در عیش شیرین برانداختی

Қиёмат ки некон бар аъло расанд

قیامت که نیکان بر اعلا رسند

зи қаъри срӣ бар сурайё расанд

ز قعر ثری بر ثریا رسند

Туро худ бимонад сар аз нанги пеш

تو را خود بماند سر از ننگ پیش

Ки гирдат барояд амалҳои хеш

که گردت برآید عملهای خویش

Бародар , з кор бидон шарми дор

برادر، ز کار بدان شرم دار

Ки дар рӯй некони шӯии шармсор

که در روی نیکان شوی شرمسار

Дар он рӯз каз феъли пурсанаду қавл

در آن روز کز فعل پرسند و قول

Аўлўолъзмро тан билразад зи ҳавл

اولوالعزم را تن بلرزد ز هول

Ба ҷое ки даҳшат хуранд анбиё

به جایی که دهشت خورند انبیا

Ту узри гунаҳро чаҳ дорӣ ? биё

تو عذر گنه را چه داری؟ بیا

Заноне ки тоъат ба рағбат баранд

زنانی که طاعت به رغبت برند

зи мардон нопорсо бигузаранд

ز مردان ناپارسا بگذرند

Туро шарм ноед зи мардии хеш

تو را شرم ناید ز مردی خویش

Ки бошад занонро қабул аз ту беш ?

که باشد زنان را قبول از تو بیش؟

Занонро ба узрии муайян ки ҳаст

زنان را به عذری معین که هست

з тоъат бидоранд гуҳи гоҳи даст

ز طاعت بدارند گه گاه دست

Ту бе узри як сӯи нишинӣ чу зан

تو بی عذر یک سو نشینی چو زن

Рӯ эй кам зи зан , лоф мардӣ мазан

رو ای کم ز زن، لاف مردی مزن

Марои худ чаҳ бошад забон оварӣ

مرا خود چه باشد زبان آوری

Чунин гуфт шоҳи сухани унсурӣ :

چنین گفت شاه سخن عنصری:

« чу аз ростӣ бигузарӣ хам буд

«چو از راستی بگذری خم بود

Чаҳ мардӣ буд каз занӣ кам буд ? »

چه مردی بود کز زنی کم بود؟»

Ба нозу тараби нафаси парвардаи гир

به ناز و طرب نفس پرورده گیر

Ба айёми душман қавӣ карда гир

به ایام دشمن قوی کرده گیر

Яке бача гург ме парваред

یکی بچهٔ گرگ می‌پرورید

Чу парварда шуд хоҷа бар ҳам дарид

چو پرورده شد خواجه بر هم درید

Чу бар паҳлавии ҷон супурдан бихуфт

چو بر پهلوی جان سپردن بخفت

Забоноварӣ дар сараш рафт ва гуфт

زبان آوری در سرش رفت و گفت

Ту душмани чунин нозанини парварӣ

تو دشمن چنین نازنین پروری

Ндонӣ ки ночори захмаши хурӣ ?

ندانی که ناچار زخمش خوری؟

На Иблис дар ҳақи мо таъна зад

نه ابلیس در حق ما طعنه زد

Каз ӣнон наёяд ба ҷузи кори бад ?

کز اینان نیاید به جز کار بد؟

Фиғон аз бадӣҳо ки дар нафаси мост

فغان از بدیها که در نفس ماست

Ки тарсам шавад занни Иблиси рост

که ترسم شود ظن ابلیس راست

Чу малъун писанд омадаш қаҳри мо

چو ملعون پسند آمدش قهر ما

Худояши биндохт аз баҳри мо

خدایش بینداخت از بهر ما

Куҷо сар барорем аз ин ору нанг

کجا سر برآریم از این عار و ننگ

Ки бо ӯ ба сулҳем ва бо ҳақ ба ҷанг

که با او به صلحیم و با حق به جنگ

Назари дӯст нодир кунад сӯии ту

نظر دوست نادر کند سوی تو

Чу дар рӯй душман буд рӯй ту

چو در روی دشمن بود روی تو

?герати дӯст бояд каз ӯ бар хурӣ

گرت دوست باید کز او بر خوری

Набояд ки фармони душмани барӣ

نباید که فرمان دشمن بری

Раво дорад аз дӯсти бегонагӣ

روا دارد از دوست بیگانگی

Ки душман гузинад ба ҳамхонагӣ

که دشمن گزیند به همخانگی

Ндонӣ ки камтар наад дӯсти пой

ندانی که کمتر نهد دوست پای

Чу бинад ки душман буд дар сарой ?

چو بیند که دشمن بود در سرای؟

Ба сими сияҳ то чаҳ хоҳии харид

به سیم سیه تا چه خواهی خرید

Ки хоҳии дил аз меҳр Юсуф бурид ?

که خواهی دل از مهر یوسف برید؟

Ту аз дӯстгар оқилӣ бар магарад

تو از دوست گر عاقلی بر مگرد

Ки душман наёрад нигаҳ дар ту кард

که دشمن نیارد نگه در تو کرد