Ғариби омадам дар саводи ҳабаш

غریب آمدم در سواد حبش

Дил аз даҳри фориғи сар аз айши хуш

دل از دهر فارغ سر از عیش خوش

Ба раҳ бар яке дакка дидам баланд

به ره بر یکی دکه دیدم بلند

Танӣ чанд мискин бар ӯ пои банд

تنی چند مسکین بر او پای بند

Басӣҷ сафар кардам андари нафас

بسیج سفر کردم اندر نفس

Биёбон гирифтам чу мурғ аз қафас

بیابان گرفتم چو مرغ از قفس

Яке гуфт кин бандёни шбрўнд

یکی گفت کاین بندیان شبروند

Насиҳат нагиранд ва ҳақ нашунаванд

نصیحت نگیرند و حق نشنوند

Чу бар кас наомад зи дастати ситам

چو بر کس نیامد ز دستت ستم

Турогар ҷаҳон шаҳна гирад чаҳ ғам ?

تو را گر جهان شحنه گیرد چه غم؟

Наёварда омили ғаши андари миён

نیاورده عامل غش اندر میان

Наяндешад аз рафъи девонён

نیندیشد از رفع دیوانیان

Вагар иффататро фиребаст зер

وگر عفتت را فریب است زیر

Забон ҳисобат нагардад далер

زبان حسابت نگردد دلیر

Накӯномро кас нагирад асир

نکونام را کس نگیرد اسیر

Битарс аз худоӣ ва матарс аз амир

بترس از خدای و مترس از امیر

Чу хизмати писандидаи орм ба ҷой

چو خدمت پسندیده آرم به جای

Наяндешам аз душмани тираи рой

نیندیشم از دشمن تیره رای

Агар банда кӯшиш кунад бандаи вор

اگر بنده کوشش کند بنده‌وار

Азизаш бидорад худовандгор

عزیزش بدارد خداوندگار

Вагар кунад ройаст дар бандагӣ

وگر کند رای است در بندگی

з ҷондорӣ уфтад ба хрбндгӣ

ز جانداری افتد به خربندگی

Қадами пеш на каз малик бигузарӣ

قدم پیش نه کز ملک بگذری

Кигар бози Монии зи дади камтарӣ

که گر باز مانی ز دد کمتری