Қазои зиндаеро раг ҷон бурид

قضا زنده‌ای را رگ جان برید

Дигар кас ба маргаш гиребон дарид

دگر کس به مرگش گریبان درید

Чунин гуфт бинандае тези ҳуш

چنین گفت بیننده‌ای تیز هوش

Чу фарёд ва зорӣ раседаш ба гӯш

چو فریاد و زاری رسیدش به گوش

зи дасти шумо мурда бар хештан

ز دست شما مرده بر خویشتن

Гараш даст будӣ даридӣ кафан

گرش دست بودی دریدی کفن

Ки чандини зи тимор ва дардам мапӣч

که چندین ز تیمار و دردم مپیچ

Ки рӯзии ду пеш аз ту кардам бсич

که روزی دو پیش از تو کردم بسیچ

Фаромӯш кардӣ магари марги хеш

فراموش کردی مگر مرگ خویش

Ки марги миннат нотавон карду риш

که مرگ منت ناتوان کرد و ریش

Муҳаққиқ ки бар мурдаи резади гулаш

محقق که بر مرده ریزد گلش

На бар вай ки бар худ бисӯзад дилаш

نه بر وی که بر خود بسوزد دلش

зи ҳиҷрони тифлӣ ки дар хок рафт

ز هجران طفلی که در خاک رفت

Чаҳ нолӣ ? ки пок омад ва пок рафт

چه نالی؟ که پاک آمد و پاک رفت

Ту пок омадӣ бар ҳазар бошу пок

تو پاک آمدی بر حذر باش و پاک

Ки нангаст нопок рафтан ба хок

که ننگ است ناپاک رفتن به خاک

Кунун бояд ин мурғро пои баст

کنون باید این مرغ را پای بست

На онгаҳ ки сарриштаи барадати зи даст

نه آنگه که سررشته بردت ز دست

Нишастӣ ба ҷой дигар каси басӣ

نشستی به جای دگر کس بسی

Нишинад ба ҷои ту дигар касе

نشیند به جای تو دیگر کسی

Агар паҳливонӣ вагар тиғзн

اگر پهلوانی و گر تیغزن

Нахоҳӣ ба дар бурдани алои кафан

نخواهی به در بردن الا کفن

Хари ваҳш агар бугсаланд каманд

خر وحش اگر بگسلاند کمند

Чу дар рег монад шавад пои банд

چو در ریگ ماند شود پای بند

Туро низ чандон буд дасти зӯр

تو را نیز چندان بود دست زور

Ки поят нарафта сет дар реги гӯр

که پایت نرفته‌ست در ریگ گور

Манеҳ дил бар ин солхурдаи макон

منه دل بر این سالخورده مکان

Ки гунбад напояд бар ӯ грдкон

که گنبد نپاید بر او گردکان

Чу дай рафт ва фардо наомад ба даст

چو دی رفت و فردا نیامد به دست

Ҳисоб аз ҳамин як нафас кун ки ҳаст

حساب از همین یک نفس کن که هست