Яке порсои сирати ҳақи параст
یکی پارسا سیرت حق پرست
Фитодаш яке хишти заррин ба даст
فتادش یکی خشت زرین به دست
Сари ҳӯшмандаши чунон хира кард
سر هوشمندش چنان خیره کرد
Ки савдои дили равшанаш тира кард
که سودا دل روشنش تیره کرد
Ҳамаи шаб дар андеша кин ганҷу мол
همه شب در اندیشه کاین گنج و مال
Дар ӯ то зем раҳи наёбади завол
در او تا زیم ره نیابد زوال
Дигар қомати аҷзам аз баҳри хост
دگر قامت عجزم از بهر خواست
Набояд бар кас дўто карду рост
نباید بر کس دوتا کرد و راست
Сарое кунам пои басташи рухом
سرایی کنم پای بستش رخام
Дарахтони сақфаши ҳамаи авди хом
درختان سقفش همه عود خام
Яке ҳуҷраи хос аз паии дӯстон
یکی حجره خاص از پی دوستان
Дар ҳуҷраи андари сарои бӯстон
در حجره اندر سرا بوستان
БФрсўдм аз рқъаҳ бар рқъаҳ дӯхт
بفرسودم از رقعه بر رقعه دوخت
Туфи дигдони чашм ва мағзам бсухт
تف دیگدان چشم و مغزم بسوخت
Дигар зердастони пзндми хӯриш
دگر زیردستان پزندم خورش
Ба роҳати даҳуми рӯҳро парвариш
به راحت دهم روح را پرورش
Ба сахтӣ бикушт ин намад бистарам
به سختی بکشت این نمد بسترم
Рӯми зин сипас ъбқрии густарам
روم زین سپس عبقری گسترم
Хаёлаш хрФ карду колиўаҳи ранг
خیالش خرف کرد و کالیوه رنگ
Ба мағзаши фурӯи бардаи харчанги чанг
به مغزش فرو برده خرچنگ چنگ
Фироқи муноҷот ва розаш намонад
فراغ مناجات و رازش نماند
Хуру хобу зикр ва намозаш намонад
خور و خواب و ذکر و نمازش نماند
Ба саҳрои баромади сар аз ишваи маст
به صحرا برآمد سر از عشوه مست
Ки ҷое набӯдаш қарор нишаст
که جایی نبودش قرار نشست
Яке бар сари гӯри гул май сиришт
یکی بر سر گور گل می سرشت
Ки ҳосил кунад зони гули гӯри хишт
که حاصل کند زآن گل گور خشت
Ба андешаи лухтӣ фурӯ рафт пер
به اندیشه لختی فرو رفت پیر
Ки эй нафаси кӯтаҳи назари панди гир
که ای نفس کوته نظر پند گیر
Чаҳ бандӣ дар ин хишти заррини дилат
چه بندی در این خشت زرین دلت
Ки як рӯз хиштӣ кунанд аз гулат ?
که یک روز خشتی کنند از گلت؟
Тамаъро на чандон даҳонаст боз
طمع را نه چندان دهان است باز
Ки бозаш нишинад ба як луқмаи оз
که بازش نشیند به یک لقمه آز
Бидор эй фурӯмояи зини хишти даст
بدار ای فرومایه زین خشت دست
Ки Ҷайҳун нишоед ба як хишти баст
که جیحون نشاید به یک خشت بست
Ту ғофил дар андешаи суду мол
تو غافل در اندیشهٔ سود و مال
Ки сармоя умр шуд поймол
که سرمایهٔ عمر شد پایمال
Ғубори ҳавои чашм ақлат бадухт
غبار هوا چشم عقلت بدوخت
Сумуми ҳаваси кишт умрат бсухт
سموم هوس کشت عمرت بسوخت
Бикун серумаи ғифлат аз чашми пок
بکن سرمهٔ غفلت از چشم پاک
Ки фардои шӯии серума дар чашми хок
که فردا شوی سرمه در چشم خاک