Дар ақсои олами бгштми басӣ

در اقصای عالم بگشتم بسی

Ба сари барадами айём бо ҳар касе

به سر بردم ایام با هر کسی

Таматтуъ ба ҳар гӯша Эй ёфтам

تمتع به هر گوشه‌ای یافتم

з ҳар хирмании хӯша Эй ёфтам

ز هر خرمنی خوشه‌ای یافتم

Чу покони Широз , хокии ниҳод

چو پاکان شیراز، خاکی‌نهاد

Надидам , ки раҳмат бар ин хоки бод

ندیدم، که رحمت بر این خاک باد

Таваллои мардони ин поки бум

تولای مردان این پاک‌بوم

Барангехтами хотир аз шому рӯм

برانگیختم خاطر از شام و روم

Дареғи омадами зони ҳамаи бӯстон

دریغ آمدم زآن همه بوستان

Туҳидаст рафтани сӯии дӯстон

تهیدست رفتن سوی دوستان

Ба дил гуфтам аз Миср қанд оваранд

به دل گفتم از مصر قند آورند

Бар дӯстон армағонӣ баранд

برِ دوستان ارمغانی برند

Марогар тиҳӣ буд аз он қанд , даст

مرا گر تهی بود از آن قند، دست

Суханҳои ширинтар аз қанд ҳаст

سخن‌های شیرین‌تر از قند هست

На қандӣ ки мардум ба сӯрат хуранд

نه قندی که مردم به صورت خورند

Ки арбоби маънӣ ба коғаз баранд

که ارباب معنی به کاغذ برند

Чу ин кох давлат бипардохтам

چو این کاخ دولت بپرداختم

Бар ӯ даҳ дар аз тарбияти сохтам

بر او دَه در از تربیت ساختم

Яке боб адласту тадбиру рой

یکی باب عدل است و تدبیر و رای

Нигаҳбонии халқу тарси худоӣ

نگهبانی خلق و ترس خدای

Дувуми боби эҳсони ниҳодами асос

دُوُمْ باب احسان نهادم اساس

Ки манъам кунад фазли ҳақро сипос

که مُنعم کند فضل حق را سپاس

Сеюм боб ишқасту мастӣу шӯр

سوم باب عشق است و مستی و شور

На ишқӣ ки банданд бар худ бзўр

نه عشقی که بندند بر خود بزور

Чаҳоруми тавозуъ , ризои панҷумин

چهارم تواضع، رضا پنجمین

Шашуми зикри мард қаноат гузин

ششم ذکر مرد قناعت‌گزین

Ба ҳафтум дар , аз олами тарбият

به هفتم در، از عالم تربیت

Ба ҳаштум дар , аз шукр бар офият

به هشتم در، از شُکر بر عافیت

Нуҳуми боб тавбаасту роҳи савоб

نهم بابِ توبه است و راهِ صواب

Даҳум дар муноҷоту хатми китоб

دهم در مناجات و ختم کتاب

Ба рӯзи ҳумоюну соли Саид

به روز همایون و سال سعید

Ба таърихи фаррухи миёни ду ид

به تاریخ فرّخ میان دو عید

зи шашсад фузун буд панҷоҳ ва панҷ

ز ششصد فزون بود پنجاه و پنج

Ки пар дар шуд ин номбурдори ганҷ

که پُر دُر شد این نامبردار گنج

Бимонада сет бо домании гавҳарам

بمانده‌ست با دامنی گوهرم

Ҳануз аз хиҷолат ба зонуи серум

هنوز از خجالت به زانو سرم

Ки дар баҳри лؤлؤи садаф низ ҳаст

که در بحرِ لؤلؤ صدف نیز هست

Дарахт баландаст дар боғу паст

درختِ بلند است در باغ و پست

Ало эй хирадманди покизаи хуй

الا ای خردمند پاکیزه‌خوی

Хирадманд нашунидаам айби ҷӯй

خردمند نشنیده‌ام عیب‌جوی

Қабогар ҳарираст вагар парниён

قبا گر حریر است و گر پرنیان

Ба ночори ҳшўш буд дар миён

به ناچار حَشوَش بود در میان

Тугар парниёнӣ наёбӣ , мҷўш

تو گر پرنیانی نیابی، مجوش

Карам кор фармо ва ҳшўш бапуш

کرم کار فرما و حشوش بپوش

Ннозм ба сармояи фазли хеш

ننازم به سرمایهٔ فضلِ خویش

Ба дарюза овардаам дасти пеш

به دریوزه آورده‌امْ دستْ پیش

Шунидам ки дар рӯзи умеду бим

شنیدم که در روز امیّد و بیم

Бидонро ба некон бубахшад Карим

بَدان را به نیکان ببخشد کریم

Ту низ ар бадӣ байнем дар сухан

تو نیز اَر بدی بینیم در سَخُن

Ба халқи ҷаҳони офарин кор кун

به خلق جهان‌آفرین کار کن

Чу байтӣ писанд оядат аз ҳазор

چو بیتی پسند آیدت از هزار

Ба мардӣ , ки даст аз тънт бидор

به مردی، که دست از تَعنَّت بدار

Ҳамоно ки дар Форси иншои ман

همانا که در فارس انشای من

Чу машкаст бе қимати андари хутан

چو مشک است بی‌قیمت اندر خُتن

Чу бонги дуҳули ҳавлам аз давр буд

چو بانگ دهل هولم از دور بود

Ба ғайбати дирами айби мастур буд

به غیبت درم عیبْ مستور بود

Гул оварад саъдии сӯии бӯстон

گل آورد سعدیْ سوی بوستان

Ба шухӣу филфил ба Ҳиндӯстон

به شوخی و فلفل به هندوستان

Чу хурмо ба шириниандӯда пӯст

چو خرما به شیرینی اندوده پوست

Чу бозаш кунӣ устихонӣ дар ӯст

چو بازش کنی استخوانی در اوست