Атобаки Муҳамади шаҳи некбахт

اتابک محمد شه نیکبخت

Худованди тоҷу худованди тахт

خداوند تاج و خداوند تخت

Ҷавони ҷавони бахти равшани замир

جوان جوان‌بخت روشن‌ضمیر

Ба давлати ҷавон ва ба тадбири пер

به دولت جوان و به تدبیر پیر

Ба дониши бузург ва ба ҳиммати баланд

به دانش بزرگ و به همت بلند

Ба бозуи далер ва ба дили ҳӯшманд

به بازو دلیر و به دل هوشمند

Зиҳии давлати модари рӯзгор

زهی دولت مادر روزگار

Ки равадӣ чунин пурвирд дар канор

که رودی چنین پرورد در کنار

Ба дасти карами оби дарёи бабрад

به دست کرم آب دریا ببرد

Ба рифъати маҳали сурайёи бабрад

به رفعت محل ثریا ببرد

Зиҳии чашми давлат ба рӯй ту боз

زهی چشم دولت به روی تو باز

Сари шаҳриёрони гардани фароз

سر شهریاران گردن فراز

Садафро ки бинии зи дурдонаи пар

صدف را که بینی ز دردانه پر

На он қадар дорад ки икдонаҳ дар

نه آن قدر دارد که یکدانه در

Ту он дар макнуни икдонаҳ Эй

تو آن در مکنون یکدانه‌ای

Ки перояи салтанати хона Эй

که پیرایهٔ سلطنت خانه‌ای

Нигаҳи дор ёрб ба чашми худаш

نگه دار یارب به چشم خودش

Бипарҳез аз осеби чашми бадаш

بپرهیز از آسیب چشم بدش

Худоё дар офоқи номии куниш

خدایا در آفاق نامی کنش

Ба тавфиқи тоъати гиромии куниш

به توفیق طاعت گرامی کنش

Муқӣмаш дар инсоф ва тақво бидор

مقیمش در انصاف و تقوی بدار

Муродаш ба дунё ва уқбо барор

مرادش به دنیا و عقبی برآر

Ғам аз душман нописандаш мабод

غم از دشمن ناپسندش مباد

Вази андеша бар дил газандаш мабод

وز اندیشه بر دل گزندش مباد

Биҳиштӣ дарахт оварад чун ту бор

بهشتی درخت آورد چون تو بار

Писари номҷўӣу падари номдор

پسر نامجوی و پدر نامدار

Аз он хонадони хайри бегонаи дон

از آن خاندان خیر بیگانه دان

Ки бошанд бадхоҳи ин хонадон

که باشند بدخواه این خاندان

Зиҳии дайну дониш , зиҳии адл ва дод

زهی دین و دانش، زهی عدل و داد

Зиҳии малику давлат ки пояндаи бод

زهی ملک و دولت که پاینده باد

Нагунҷад карамҳои ҳақ дар қиёс

نگنجد کرمهای حق در قیاس

Чаҳ хизмати гузоради забони сипос ?

چه خدمت گزارد زبان سپاس؟

Худоёи ту ин шоҳи дарвеши дӯст

خدایا تو این شاه درویش دوست

Ки осоиши халқ дар зилл ӯст

که آسایش خلق در ظل اوست

Басӣ бар сари халқи пояндаи дор

بسی بر سر خلق پاینده دار

Ба тавфиқи тоъати дилаши зиндаи дор

به توفیق طاعت دلش زنده دار

Барӯманди дораши дарахти умед

برومند دارش درخت امید

Сараши сабзу рӯйиш ба раҳмати сифед

سرش سبز و رویش به رحمت سفید

Ба роҳи такаллуфи Марви саъдё

به راه تکلف مرو سعدیا

Агар сидқ дорӣ биору биё

اگر صدق داری بیار و بیا

Ту манзили шиносӣу шаҳи роҳрав

تو منزل شناسی و شه راهرو

Ту ҳқгўӣу хусрави ҳақоиқи шинав

تو حقگوی و خسرو حقایق شنو

Чаҳ ҳоҷат ки на курсии осмон

چه حاجت که نه کرسی آسمان

Наҳй зери пои қизили Арсалон

نهی زیر پای قزل ارسلان

Магӯ пои иззат бар афлок на

مگو پای عزت بر افلاک نه

Бигӯ рӯй ихлос бар хок на

بگو روی اخلاص بر خاک نه

Бтоъти бунаи чеҳра бар остон

بطاعت بنه چهره بر آستان

Ки инаст сари ҷодаи расатон

که این است سر جاده راستان

Агар бандае сар бар ин дар буна

اگر بنده‌ای سر بر این در بنه

Кулоҳи худовандӣ аз сари буна

کلاه خداوندی از سر بنه

Ба даргоҳи фармондиҳи зулҷалол

به درگاه فرمانده ذوالجلال

Чу дарвеши пеш тавонгар бинол

چو درویش پیش توانگر بنال

Чу тоъат кунӣ лбс шоҳӣ мапуаш

چو طاعت کنی لبس شاهی مپوش

Чу дарвеши мухлиси баровари хурӯш

چو درویش مخلص برآور خروش

Ки парвардгорои тавонгари туе

که پروردگارا توانگر تویی

Тавоноу дарвешпарвар туе

توانا و درویش پرور تویی

На кишвар худоем на фармондиҳам

نه کشور خدایم نه فرماندهم

Яке аз гадоёни ин даргаам

یکی از گدایان این درگهم

Ту бар хайру некии даҳуми дастрас

تو بر خیر و نیکی دهم دسترس

Вагар на чаҳ хайр ояд аз ман ба кас ?

وگر نه چه خیر آید از من به کس؟

Дуо кун ба шаб чун гадоён ба сӯз

دعا کن به شب چون گدایان به سوز

Агар мекунӣ подшоҳӣ ба рӯз

اگر می‌کنی پادشاهی به روز

Камари бастаи гардани кашон бар дарат

کمر بسته گردن کشان بر درت

Ту бар остони ибодати сарат

تو بر آستان عبادت سرت

Зиҳии бандагонро худовандгор

زهی بندگان را خداوندگار

Худовандро бандаи ҳақи гузор

خداوند را بندهٔ حق گزار