Бо ҷавонии сар хушаст ин пер бетадбир ро
با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را
Ҷаҳл бошад бо ҷавонони панҷа кардани пер ро
جهل باشد با جوانان پنجه کردن پیر را
Ман ки бо мӯе ба қӯти брнёим эй аҷаб
من که با مویی به قوّت برنیایم ای عجب
Бо яке афтодаам кӯи бугсалади занҷир ро
با یکی افتادهام کو بُگسلد زنجیر را
Чун камон дар бозуи оради сарвқади сими тан
چون کمان در بازو آرد سروقدِ سیمتن
Орзӯем мекунад комоҷ бошам тир ро
آرزویم میکند کآماج باشم تیر را
намеравад то дар каманд уфтад ба пои хештан
میرود تا در کمند افتد به پای خویشتن
Гар бар он дасту камони чашми аўФтди нахҷӣр ро
گر بر آن دست و کمانْ چشم اوفتد نخجیر را
Кас надидаст одамизод аз ту ширинтар сухан
کس ندیدست آدمیزاد از تو شیرینتر سخن
Шукр аз пистони модари хӯрдае ё шер ро
شِکَّر از پستانِ مادر خوردهای یا شیر را
Рӯзи бозори ҷавонии панҷ рӯзӣ беш нест
روزِ بازارِ جوانی پنج روزی بیش نیست
Нақдро бош эй писари коФт буд таъхир ро
نقد را باش ای پسر کآفت بود تأخیر را
эй ки гуфтӣ дида аз дидори бут рӯйон бидӯз
ای که گفتی دیده از دیدارِ بُترویان بدوز
Ҳар чаҳ гӯйӣ чора донам кард ҷузи тақдир ро
هر چه گویی چاره دانم کرد جز تقدیر را
Зуҳди пайдо , куфри пинҳон , буд чандини рӯзгор
زهد پیدا، کفر پنهان بود چندین روزگار
Парда аз сар барграфтем он ҳамаи тазвир ро
پرده از سر برگرفتیم آن همه تزویر را
Саъдё дар пои ҷононгар ба хизмат сар наҳй
سعدیا در پای جانان گر به خدمت سر نهی
Ҳамчунон узрат бибояд хостани тақсир ро
همچنان عذرت بباید خواستن تقصیر را