Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари танноз ро

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

Соқӣ биор он ҷом май , мутриб бизан он соз ро

ساقی بیار آن جام می، مطرب بزن آن ساز را

Имшаб ки базми орифон аз шамъи рӯят равшан аст

امشب که بزم عارفان از شمع رویت روشن است

Оҳиста то набӯд хабари риндони шоҳдбоз ро

آهسته تا نبود خبر رندان شاهدباز را

Дӯш эй писар май хӯрдае чашмат гувоҳӣ ме диҳад

دوش ای پسر می خورده‌ای چشمت گواهی می‌دهد

Бории ҳарифии ҷӯ ки ӯ мастур дорад роз ро

باری حریفی جو که او مستور دارد راز را

Рӯй хушу овоз хуш доранд ҳар як лиззатӣ

روی خوش و آواز خوش دارند هر یک لذتی

Бингар ки лиззат чун буд ! маҳбӯби хуши овоз ро

بنگر که لذت چون بود محبوب خوش‌آواز را

Чашмони тарку абрувони ҷонро ба новак ме зананд

چشمان ترک و ابروان جان را به ناوک می‌زنند

ё раб ки дода сети ин камони он тарки тирандозро ! ?

یا رب که داده‌ست این کمان آن ترک تیرانداز را !؟

Шӯри ғами ишқаши чунин ҳайфаст пинҳони доштан

شور غم عشقش چنین حیف است پنهان داشتن

Дар гӯши не рамзӣ бигӯ то баркашад овоз ро

در گوش نی رمزی بگو تا برکشد آواز را

Ширози пурғавғо шудаи сет аз фитна ӣ чашми хушат

شیرازْ پرغوغا شده‌ست از فتنه‌ی چشم خوشت

Тарсам ки ошӯби хушат барҳам занад Широз ро

ترسم که آشوبِ خوشت برهم زند شیراز را

Ман мурғакӣ пурбастаам зон дар қафас бинишаста ам

من مرغکی پربسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام

Гар зон ки бишикастӣ қафаси бнмўдмии парвоз ро

گر زان که بشکستی قفس بنمودمی پرواز را

Саъдии ту мурғи зиракии хубат ба дом оварда ам

سعدی تو مرغ زیرکی خوبت به دام آورده‌ام

Мушкил ба дасти орад касе монанди ту шаҳбоз ро

مشکل به دست آرد کسی مانند تو شهباز را