То дастҳо камар накунӣ бар миёни дӯст

تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست

Бӯсӣ ба ком дил надиҳӣ бар даҳони дӯст

بوسی به کام دل ندهی بر دهان دوست

Донеи ҳаёти куштаи шамшер ишқ чист

دانی حیات کشته شمشیر عشق چیست؟

Себӣ гузидан аз рух чун бӯстони дӯст

سیبی گَزیدن از رخِ چون بوستان دوست

Бар моҷарои хусраву ширин қалам кашид

بر ماجرای خسرو و شیرین قلم کشید

Шурӣ ки дар миён манасту миёни дӯст

شوری که در میان من است و میان دوست

Хасмӣ ки тири кофараши андар ғзо накишт

خصمی که تیر کافرش اندر غزا نَکُشت

Хунаш бирехт абрӯӣ ҳамчун камони дӯст

خونش بریخت ابروی همچون کمان دوست

Дил рафту дида хӯн шуду ҷон заъиф монад

دل رفت و دیده خون شد و جان ضعیف ماند

Вони ҳам барои он ки кунам ҷон фишон дӯст

وآن هم برای آن که کنم جان فشان دوست

Рӯзӣ ба пои мураккаби тозии дроФтмш

روزی به پای مرکب تازی درافتمش

Гар кибру ноз боз напечад Аннани дӯст

گر کبر و ناز باز نپیچد عنان دوست

Ҳайҳоти коми ман ки барояд дар ин талаб

هیهات کام من که برآید در این طلب

Ин бас ки ном ман баравад бар забони дӯст

این بس که نام من برود بر زبان دوست

Чун ҷони спрднист ба ҳар сӯратӣ ки ҳаст

چون جان سپردنیست به هر صورتی که هست

Дар кӯии ишқи хуштар ва бар остони дӯст

در کوی عشق خوش‌تر و بر آستان دوست

Бо хештани ҳаме барам ин шавқ то ба хок

با خویشتن همی‌ بَرم این شوق تا به خاک

Вази хок сар барораму пурсами нишони дӯст

وز خاک سر برآرم و پرسم نشان دوست

Фарёди мардумони ҳама аз даст душман аст

فریاد مردمان همه از دستِ دشمن است

Фарёди саъдӣ аз дили номеҳрбони дӯст

فریاد سعدی از دل نامهربان دوست