Субҳдами хокӣ ба саҳрои баради бод аз кӯии дӯст

صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست

Бӯстон дар анбар Соро гирифт аз буии дӯст

بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست

Дӯстгар бо мо бисозад давлатӣ бошад азим

دوست گر با ما بسازد دولتی باشد عظیم

Вар насозад май бибояд сохтан бо хуии дӯст

ور نسازد می‌بباید ساختن با خوی دوست

Гар қабулам мекунад мамлуки худ май пурвирд

گر قبولم می‌کند مملوک خود می‌پرورد

Вар баранд панҷа натавон кард бо бозуии дӯст

ور براند پنجه نتوان کرد با بازوی دوست

Ҳар киро хотир ба рӯй дӯст рағбат ме кунад

هر که را خاطر به روی دوست رغبت می‌کند

Баси парешоне бибояд бурданаш чун мӯии дӯст

بس پریشانی بباید بردنش چون موی دوست

Дигаронро ид агар фардост моро ин дамаст

دیگران را عید اگر فرداست ما را این دمست

Рӯзаи дорони моҳи нави бенанд ва мо абрӯии дӯст

روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست

Ҳар касе бе хештани ҷавлон ишқӣ ме кунад

هر کسی بی خویشتن جولان عشقی می‌کند

То ба чавгон ки дар хоҳад фитодани гӯии дӯст

تا به چوگان که در خواهد فتادن گوی دوست

Душманамро бад намехоҳам ки он бадбахт ро

دشمنم را بد نمی‌خواهم که آن بدبخت را

Ин уқубати бас ки бинад дӯсти ҳмзонўии дӯст

این عقوبت بس که بیند دوست همزانوی دوست

Ҳар касеро дил ба саҳройӣ ва боғӣ ме равад

هر کسی را دل به صحرایی و باغی می‌رود

Ҳар кас аз сӯе ба дррФтнду ошиқи сӯии дӯст

هر کس از سویی به دررفتند و عاشق سوی دوست

Коши бории боғу бустонро ки таҳсин ме кунанд

کاش باری باغ و بستان را که تحسین می‌کنند

Булбулӣ будӣ чу саъдӣ ё гулӣ чун рӯй дӯст

بلبلی بودی چو سعدی یا گلی چون روی دوست