Машну эй дӯст ки ғайр аз ту маро ёрӣ ҳаст

مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست

ё шабу рӯз ба ҷузи фикри тавъам корӣ ҳаст

یا شب و روز به جز فکر توام کاری هست

Ба каманди сари зулфат на ман афтодаму бас

به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس

Ки ба ҳар ҳалқаи мўӣит гирифторӣ ҳаст

که به هر حلقهٔ موییت گرفتاری هست

Гар бигӯям ки маро бо ту сар ва корӣ нест

گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست

Дару девор гувоҳӣ бидиҳад корӣ ҳаст

در و دیوار گواهی بدهد کآری هست

Ҳар ки айбам кунад аз ишқ ва маломат гуяд

هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید

То надидааст туро , бар маниш инкорӣ ҳаст

تا ندیده است تو را، بر مَنَش انکاری هست

Сабр бар ҷаври рақибат чаҳ кунам гар накунам ?

صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم؟

Ҳама донанд ки дар суҳбати гул , хорӣ ҳаст

همه دانند که در صحبت گل، خاری هست

На ман хоми тамаъ , ишқи ту май варзаму бас

نه منِ خام‌ْطَمَع، عشق تو می‌ورزم و بس

Ки чу ман сӯхта дар хайли ту бисёре ҳаст

که چو منْ سوخته در خیل تو بسیاری هست

Бод , хокии зи мақом ту биовараду бабрад

باد، خاکی ز مُقامِ تو بیاوَرْد و بِبُرد

Об ҳар таййиб ки дар кулба атторӣ ҳаст

آب هر طِیب که در کلبهٔ عطاری هست

Ман чаҳ дар пои ту резам , ки писанди ту буд ?

من چِه در پای تو ریزم، که پسندِ تو بُوَد؟

Ҷону сарро натавон гуфт ки миқдорӣ ҳаст

جان و سر را نتوان گفت که مقداری هست

Ман аз ин далқи мураққаъ ба даройами рӯзӣ

من از این دَلقِ مُرَقَّع به دَرآیم روزی

То ҳама халқ бидонанд ки зуннорӣ ҳаст

تا همه خلق بِدانَنْد که زُنّاری هست

Ҳамаро ҳаст ҳамин доғи муҳаббат , ки марост

همه را هست همین داغِ مُحبّت، که مراست

Ки на мастами ман ва дар даври ту ҳушёрӣ ҳаст

که نه مستم من و در دورِ تو هُشیاری هست

Ишқи саъдӣ на ҳадисӣаст ки пинҳон монад

عشقِ سعدی نه حدیثی است که پِنهان مانَد

Достонӣаст ки бар ҳар сар бозорӣ ҳаст

داستانی است که بر هر سرِ بازاری هست