Маро аз он чаҳ ки беруни шаҳр , саҳройии сет

مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

Қарини дӯст ба ҳарҷо ки ҳаст хуш ҷое сет

قرینِ دوست به هرجا که هست، خوش جایی‌ست

Касе ки рӯй ту дидаст аз ӯ аҷаб дорам

کسی که روی تو دیده‌ست از او عجب دارم

Ки боз дар ҳамаи умраши сари тамошоеи сет

که باز در همه عمرش سرِ تماشایی‌ست

Умеди васли мадору хаёл дӯст мабанд

امیدِ وصل مدار و خیالِ دوست مبند

?герат ба хештан аз зикри дӯст , парвоеи сет

گرت به خویشتن از ذکرِ دوست، پروایی‌ست

Чу бар вилояти дил даст ёфт лашкари ишқ

چو بر ولایتِ دل دست یافت لشکرِ عشق

Ба даст бош ки ҳар бомдод , яғмоеи сет

به دست باش که هر بامداد، یغمایی‌ست

Ба буии зулфи ту бо бод , айш ҳо дорам

به بوی زلف تو با باد، عیش‌ها دارم

Агарчӣ айб кунандам ки бодпимоиии сет

اگرچه عیب کنندم که بادپیمایی‌ست

Фироқи суҳбати девонагон куҷо бошад

فَراغِ صحبتِ دیوانگان کجا باشد

Туро ки ҳар хами мӯе , каманди донои сет ?

تو را که هر خَمِ مویی، کمندِ دانایی‌ست؟

зи дасти ишқи ту ҳарҷо ки май рӯми дастӣ

ز دستِ عشق تو هرجا که می‌روم دستی

Ниҳода бар сару хории шикаста дар поеи сет

نهاده بر سر و خاری شکسته در پایی‌ست

Ҳазор сарв ба маънӣ ба қоматат нарасад

هزار سرو به معنی به قامتت نرسد

Вгрчаҳи сарв , ба сӯрат , баландболоеи сет

وگرچه سرو، به صورت، بلندبالایی‌ست

Туро ки гуфт ки ҳалвои даҳум ба дасти рақиб ?

تو را که گفت که حلوا دهم به دستِ رقیب؟

Ба дасти хештанами заҳри даҳ ки ҳалвоеи сет

به دستِ خویشتنم زهر ده که حلوایی‌ست

На хос дар сари ман , ишқ дар ҷаҳон омад

نه خاص در سرِ من، عشق در جهان آمد

Ки ҳар сиррӣ ки ту бинӣ , раҳин савдоеи сет

که هر سری که تو بینی، رهینِ سودایی‌ست

Туро маломати саъдии ҳалол кӣ бошад ?

تو را ملامتِ سعدی حلال کی باشد؟

Ки бар канорӣ ва ӯ дар миёни дарёии сет

که بر کناری و او در میانِ دریایی‌ست