Кист он каши сари пайванди ту дар хотир нест

کیست آن کَش سر پیوند تو در خاطر نیست

ё назар бо ту надорад магараш нозир нест

یا نظر با تو ندارد مگرش ناظر نیست

На ҳалоласт ки дидор ту бинад ҳар кас

نه حلال‌ست که دیدار تو بیند هر کس

Ки ҳаромаст бар он каши назарӣ тоҳир нест

که حرام‌ست بر آن کَش نظری طاهر نیست

Ҳамаи касро магари ин завқ набошад ки маро

همه کَس را مگر این ذوق نباشد که مرا

Кон чаҳ ман менагарм бар дгарӣ зоҳир нест

کآن چه من می‌نگرم بر دگری ظاهر نیست

Ҳар шабии рӯзӣ ва ҳар рӯз заволӣ дорад

هر شبی روزی و هر روز زوالی دارد

Шаби васли ману маъшӯқи маро охир нест

شب وصل من و معشوق مرا آخر نیست

Ҳар ки бо ғамзаи хубони сар ва корӣ дорад

هر که با غمزهٔ خوبان سر و کاری دارد

Суст меҳраст ки бар доғи ҷафо собир нест

سست مهرست که بر داغ جفا صابر نیست

Ҳар ки сарпанҷаи мхзўб ту бинад гуяд

هر که سرپنجه مخضوب تو بیند گوید

Гар бар ин даст касе кушта шавад нодир нест

گر بر این دست کسی کشته شود نادر نیست

Сари мўиим назар кун ки ман андари тани хеш

سر موییم نظر کن که من اندر تن خویش

Як сар мӯӣ надонам ки туро зокир нест

یک سر موی ندانم که تو را ذاکر نیست

Ҳама донанд ки сўдоздаҳи длшдаҳ ро

همه دانند که سودازده دل‌شده را

Чора сабраст валикин чаҳ кунад қодир нест

چاره صبرست ولیکن چه کند قادر نیست

Гуфта будам ғами дил бо ту бигӯям чанде

گفته بودم غم دل با تو بگویم چندی

Ба забон чанд бигӯям ки дилам ҳозир нест

به زبان چند بگویم که دلم حاضر نیست

Гар ман аз чашми ҳама халқ беафтам саҳласт

گر من از چشم همه خلق بیفتم سهل‌ست

Ту мапиндор ки мхзўли туро Носир нест

تو مپندار که مخذول تو را ناصر نیست

Илтифот аз ҳамаи олам ба ту дорад саъдӣ

التفات از همه عالم به تو دارد سعدی

Ҳимматии кон ба ту масруф буд қосир нест

همتی کآن به تو مصروف بود قاصر نیست

Хониш
ғзл 115 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 115 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл 115 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 115 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 115 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 115 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 115 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 115 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 115 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 115 — нодӣо рҳмон