Хабарат ҳаст ки бе рӯй ту оромам нест

خبرت هست که بی‌روی تو آرامم نیست؟

Тоқати бори фироқи ин ҳама айёмам нест

طاقت بار فراق این همه ایامم نیست؟

Холӣ аз зикри ту узвӣ чаҳ ҳикоят бошад

خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد؟

Сари мӯе ба ғалат дар ҳама андомам нест

سر مویی به غلط در همه اندامم نیست

Майли он донаи холами назарӣ беш набӯд

میل آن دانهٔ خالم، نظری بیش نبود

Чун бидидам раҳи берун шудан аз домам нест

چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست

Шаб бар онам ки магар рӯз нахоҳад бӯдан

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن

Бомдоди т ки набинам тамаъ шомам нест

بامداد‌ت که نبینم طمع شامم نیست

Чашм аз он рӯз ки бркрдм ва рӯят дидам

چشم از آن روز که برکردم و روی‌ات دیدم

Ба ҳамин дидаи сар дидан ақвомам нест

به همین دیده، سرِ دیدنِ اقوامم نیست

Нознино макун он ҷавр ки кофар накунад

نازنینا! مکن آن جور که کافر نکند

Вари ҷуҳудии бикунами баҳра дар исломам нест

ور جهودی بکنم، بهره در اسلامم نیست

Гӯи ҳамаи шаҳр ба ҷангам ба даройанду хилоф

گو همه شهر به جنگم به درآیند و خلاف

Ман ки дар хилвати хосами хабар аз омам нест

من که در خلوتِ خاصم، خبر از عامم نیست

На ба зарқ омадаам то ба маломат биравам

نه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم

Бандагии лозим агар иззат ва икромам нест

بندگی لازم، اگر عزت و اکرامم نیست

Ба худо ва ба саропои ту каз дӯстии ?ут

به خدا و به سراپای تو، کز دوستی‌ات

Хабар аз душману андешаи з дашномам нест

خبر از دشمن و اندیشه ز دشنامم نیست

Дӯстат дорам агар лутф кунӣ вар накунӣ

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی

Ба ду чашми ту ки чашм аз ту ба анъомам нест

به دو چشم تو، که چشم از تو به انعامم نیست

Саъдёи номутаносиб ҳайвонӣ бошад

سعدیا! نامتناسب حیَوانی باشد

Ҳар ки гуяд ки дилам ҳаст ва длоромм нест

هر که گوید که دلم هست و دلآرامم نیست

Хониш
ғзл 120 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 120 — фотмҳ зндӣ
ғзл 120 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл 120 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл 120 — пзӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 120 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 120 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 120 — нсрӣн сӣдзвор
ғзл шморҳ 120 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 120 — кӣвон ъорвон