Дар ман ин ҳаст ки сабрами з нкўрўён нест

در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

Зарқ нафурӯшам ва зуҳдӣ нанамоям кон нест

زرق نفروشم و زهدی ننمایم کان نیست

эй ки манзур бибинӣ ва таъаммул накунӣ

ای که منظور ببینی و تأمل نکنی

Гар туро қӯт ин ҳаст маро имкон нест

گر تو را قوت این هست مرا امکان نیست

Тарки хубони хато айн савобаст валек

ترک خوبان خطا عین صوابست ولیک

Чаҳ кунад банда ки бар нафаси худаш фармон нест

چه کند بنده که بر نفس خودش فرمان نیست

Ман дигар майл ба саҳро ва тамошо накунам

من دگر میل به صحرا و تماشا نکنم

Ки гулии ҳамчуи рухи ту ба ҳама бустон нест

که گلی همچو رخ تو به همه بستان نیست

эй парӣ рӯй малики сӯрати зибосирт

ای پری‌روی ملک‌صورت زیباسیرت

Ҳар ки бо мисли ту инсаш набӯд инсон нест

هر که با مثل تو انسش نبود انسان نیست

Чашми бркрдаҳи басии халқ ки нобӣноанд

چشم برکرده بسی خلق که نابینااند

Мисли сӯрати девор ки дар вай ҷон нест

مثل صورت دیوار که در وی جان نیست

Дарди дил бо ту ҳамон ба ки нагӯяд дарвеш

درد دل با تو همان به که نگوید درویش

эй бародар ки туро дарди дилӣ пинҳон нест

ای برادر که تو را درد دلی پنهان نیست

Он ки ман дар қалами қудрат ӯ ҳайронам

آن که من در قلم قدرت او حیرانم

Ҳеҷ махлуқ надонам ки дар ӯ ҳайрон нест

هیچ مخلوق ندانم که در او حیران نیست

Саъдёи умри гарони моя ба поён омад

سعدیا عمر گران‌مایه به پایان آمد

Ҳамчунон қиссаи савдои туро поён нест

همچنان قصهٔ سودای تو را پایان نیست

Хониш
ғзл 122 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 122 — фотмҳ зндӣ
ғзл 122 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 122 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 122 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл 122 — пзӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 122 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 122 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 122 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо