Рӯзи васлами қарор дидан нест

روز وصلم قرار دیدن نیست

Шаб ҳиҷронам орамидан нест

شب هجرانم آرمیدن نیست

Тоқати сар бариданам бошад

طاقت سر بریدنم باشد

Вази ҳабибами сар баридан нест

وز حبیبم سرِ بریدن نیست

Мутриб аз дасти ман ба ҷон омад

مطرب از دست من به جان آمد

Ки марои тоқат шунидан нест

که مرا طاقت شنیدن نیست

Дасти бечора чун ба ҷон нарасад

دست بیچاره چون به جان نرسد

Чораи ҷузи перҳан даридан нест

چاره جز پیرهن دریدن نیست

Мо худ афтодагон мискинем

ما خود افتادگان مسکینیم

Ҳоҷати дом гстридн нест

حاجت دام گستریدن نیست

Даст дар хӯни ошиқони дорӣ

دست در خون عاشقان داری

Ҳоҷати теғ баркашидан нест

حاجت تیغ برکشیدن نیست

Бо худовандгории афтодам

با خداوندگاری افتادم

Каши сари банда прўридн нест

کِش سر بنده پروریدن نیست

Гуфтам эй бӯстони рӯҳонӣ

گفتم «ای بوستان روحانی!

Дидани мива чун гузидан нест

دیدن میوه چون گَزیدن نیست»

Гуфт саъдии хаёл хира мабанд

گفت «سعدی خیال خیره مبند

Себи симин барои чидан нест

سیبِ سیمین برای چیدن نیست»