Хусрав онаст ки дар суҳбат ӯ ширинии сет

خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

Дар биҳиштаст ки ҳам хобаи ҳўролъинии сет

در بهشت است که هم‌خوابه حورالعینی‌ست

Давлат онаст ки имкон фароғат бошад

دولت آنست که امکان فراغت باشد

Такя бар болаш бедӯст на баси тамкинии сет

تکیه بر بالش بی‌دوست نه بس تمکینی‌ست

Ҳамаи олами санами чин ба ҳикоят гӯйанд

همه عالم صنم چین به حکایت گویند

Санами мост ки дар ҳар хами зулфаши чинии сет

صنم ماست که در هر خم زلفش چینی‌ست

Рӯй агар боз кунад ҳалқаи симин дар гӯш

روی اگر باز کند حلقه سیمین در گوش

Ҳама гӯйанд ки ин моҳӣ ва он парвинии сет

همه گویند که این ماهی و آن پروینی‌ست

Гар маниш дӯст надорам ҳама кас дорад дӯст

گر منش دوست ندارم همه کس دارد دوست

То чаҳ висии сет ки дар ҳар тарафаши роминии сет

تا چه ویسی‌ست که در هر طرفش رامینی‌ست

Сари мӯеи назари охир ба карам бо мо кун

سر مویی نظر آخر به کرم با ما کن

эй ки дар ҳар бен мўиити дили мискинии сет

ای که در هر بن موییت دل مسکینی‌ست

Ҷуз ба дидори туам дида намебошад боз

جز به دیدار توام دیده نمی‌باشد باز

Гӯйӣ аз меҳри ту бо ҳар ки ҷаҳонами кинии сет

گویی از مهر تو با هر‌که جهانم کینی‌ست

Ҳар ки моҳи хутану сарв равонат гуяд

هر که ماه ختن و سرو روانت گوید

ӯ ҳануз аз қаду болои ту сӯрати бинии сет

او هنوز از قد و بالای تو صورت‌بینی‌ست

Банда хештанам хон ки ба шоҳӣ барисам

بنده خویشتنم خوان که به شاهی برسم

Магасиро ки ту парвози диҳии шоҳинии сет

مگسی را که تو پرواز دهی شاهینی‌ست

Номи саъдии ҳама ҷо рафт ба шоҳдбозӣ

نام سعدی همه جا رفت به شاهدبازی

Вена на айбаст ки дар миллати мо таҳсинии сет

وین نه عیب است که در ملت ما تحسینی‌ست

Кофару куфру мусулмону намоз ва ману ишқ

کافر و کفر و مسلمان و نماز و من و عشق

Ҳар касеро ки ту бинӣ ба сари худ динии сет

هر کسی را که تو بینی به‌سر خود دینی‌ست

Хониш
ғзл 129 — фотмҳ зндӣ
ғзл 129 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл 129 — пзӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 129 — сҳӣл қосмӣ
ғзл 129 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 129 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 129 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 129 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 129 — офср орӣо
ғзл шморҳ 129 — олӣзо зндӣ