Хаёл рӯй туами дӯш дар назар май гашт
خیال روی توام، دوش در نظر میگشت
Вуҷӯд хастаам аз ишқ бехабар май гашт
وجود خستهام از عشق، بیخبر میگشت
эй шахси ман аз ошёни шодии давр
همای شخص من از آشیان شادی، دور
Чу мурғи ҳалқи бурӣда ба хок бар май гашт
چو مرغِ حلقبریده به خاک بر میگشت
Дили заъифам аз он кард оҳ хӯн олуд
دلِ ضعیفم از آن کرد آهِ خونآلود
Ки дар миёнаи хунобаи ҷигар май гашт
که در میانهٔ خونابهٔ جگر میگشت
Чунон ғарив бароварда будам аз ғами ишқ
چنان غریو برآورده بودم از غمِ عشق
Ки бар мувофиқатами Зуҳраи навҳагар май гашт
که بر موافقتم زهره نوحهگر میگشت
зи оби дидаи ман фарши хок тар ме шуд
ز آب دیدهٔ من فرش خاک تر میشد
зи бонги нолаи ман гӯши чархи кар май гашт
ز بانگ نالهٔ من گوش چرخ کر میگشت
Қиёс кун ки диламро чаҳ тир ишқ расед
قیاس کن که دلم را چه تیر عشق رسید
Ки пеши новаки ҳиҷри ту ҷони сипар май гашт
که پیش ناوک هجر تو جان سپر میگشت
Сабур бошу бад-ӣни рӯзи дили бунаи саъдӣ
صبور باش و بدین روز دل بِنه سعدی
Ки рӯзи аввалами ин рӯз дар назар май гашт
که روز اولم، این روز در نظر میگشت