Онро ки муяссар нашавад сабру қаноат

آن را که میسر نشود صبر و قناعت

Бояд ки бибандади камари хизмату тоъат

باید که ببندد کمر خدمت و طاعت

Чун дӯст гирифтӣ чаҳ ғам аз душмани хунхор ?

چون دوست گرفتی چه غم از دشمن خونخوار؟

Гӯи буқ маломат бизану кӯси шноът

گو بوق ملامت بزن و کوس شناعت

Гар худ ҳама бедод кунад ҳеҷ магӯӣед

گر خود همه بیداد کند هیچ مگویید

Тъзиби длором ба аз зли шафоат

تعذیب دلارام به از ذل شفاعت

Аз ҳар чаҳ ту гӯйӣ ба қаноати бшкибм

از هر چه تو گویی به قناعت بشکیبم

Имкони шикеб аз ту маҳоласту қаноат

امکان شکیب از تو محالست و قناعت

Гар нусха рӯй ту ба бозор бароранд

گر نسخه روی تو به بازار برآرند

Наққоши бибандад дар дукони саноат

نقاش ببندد در دکان صناعت

Ҷон бар кафи дасти омада то рӯй ту бинад

جان بر کف دست آمده تا روی تو بیند

Худ шарм намеоядаш аз нанги бизоъат

خود شرم نمی‌آیدش از ننگ بضاعت

Дарёб дамии суҳбати ёрӣ ки дгрбор

دریاب دمی صحبت یاری که دگربار

Чун рафт наёяд ба каманди он даму соъат

چون رفت نیاید به کمند آن دم و ساعت

Инсоф набошад ки ман хастаи ранҷур

انصاف نباشد که من خسته رنجور

Парвона ӯ бошам ва ӯ шамъи ҷамоат

پروانه او باشم و او شمع جماعت

Лекин чаҳ тавон кард ки қӯт натавон кард

لیکن چه توان کرد که قوت نتوان کرد

Бо гардиши айём ба бозуии шуҷоат

با گردش ایام به بازوی شجاعت

Дил дар ҳавасат хӯн шуду ҷон дар талабати сӯхт

دل در هوست خون شد و جان در طلبت سوخت

Бо ин ҳамаи саъдии хаҷал аз нанги бизоъат

با این همه سعدی خجل از ننگ بضاعت