эй кисвати зебоӣ бар қомати чолокат

ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت

Зебо натавонад дид алои назари пакет

زیبا نتواند دید الا نظر پاکت

Гар манзалатӣ дорам бар хок дарат меРом

گر منزلتی دارم بر خاک درت میرم

Бошад ки гузар бошад як рӯз бар он хокат

باشد که گذر باشد یک روز بر آن خاکت

Донам ки серуми рӯзӣ дар пой ту хоҳад шуд

دانم که سرم روزی در پای تو خواهد شد

Ҳам дар ту гризндми дасти ману фитрокат

هم در تو گریزندم دست من و فتراکت

эй чашми хиради ҳайрон дар манзари матбӯъат

ای چشم خرد حیران در منظر مطبوعت

Ваии дасти назари кӯтоҳ аз домани идрокат

وی دست نظر کوتاه از دامن ادراکت

Гуфтам ки нёўизм бо мори сари зулфат

گفتم که نیاویزم با مار سر زلفت

Бечораи Фрўмондми пеши лаби заҳҳокат

بیچاره فروماندم پیش لب ضحاکت

Ма рӯй бапушанд хуршед хаҷал монад

مه روی بپوشاند خورشید خجل ماند

Гар партав рӯй уфтад бар торами афлокат

گر پرتو روی افتد بر طارم افلاکت

Гар ҷумла бибахшое фазласт бар асҳобат

گر جمله ببخشایی فضلست بر اصحابت

Вар ҷумла бисӯзоне ҳукмаст бар амлокат

ور جمله بسوزانی حکمست بر املاکت

Хӯни ҳамаи каси резӣ аз кас набӯд бимат

خون همه کس ریزی از کس نبود بیمت

Ҷурми ҳамаи каси бахше аз кас набӯд бокат

جرم همه کس بخشی از کس نبود باکت

Чандон ки ҷафо хоҳӣ мекун ки наме гардад

چندان که جفا خواهی می‌کن که نمی‌گردد

Ғами гирди дили саъдӣ бо ёди трбнокт

غم گرد دل سعدی با یاد طربناکت