Чу нест роҳи бурун омадани зи майдонат

چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

Заруратаст чу гӯии эҳтимоли чавгонат

ضرورتست چو گوی احتمال چوگانت

Ба ростӣ ки нахоҳам баридан аз ту умед

به راستی که نخواهم بریدن از تو امید

Ба дӯстӣ ки нахоҳам шикасти паймонат

به دوستی که نخواهم شکست پیمانت

Гарми ҳалоки писандии варами бақои бахше

گرم هلاک پسندی ورم بقا بخشی

Ба ҳар чаҳ ҳукм кунӣ нофизаст фармонат

به هر چه حکم کنی نافذست فرمانت

Агар ту иди ҳумоюн ба аҳди бозоиӣ

اگر تو عید همایون به عهد بازآیی

Бахилам ар накунам хештан ба қурбонат

بخیلم ار نکنم خویشتن به قربانت

Ма дўҳФтаҳ надорад фурӯғи чандоне

مه دوهفته ندارد فروغ چندانی

Ки офтоб ки май тобад аз гиребонат

که آفتاب که می‌تابد از گریبانت

Агар на сарв ки тӯбои баромадӣ дар боғ

اگر نه سرو که طوبی برآمدی در باغ

Хаҷал шудӣ чу бидидӣ қади хиромонат

خجل شدی چو بدیدی قد خرامانت

Назар ба рӯй ту соҳибдилӣ наяндозад

نظر به روی تو صاحبدلی نیندازد

Ки бедилаш накунад чашмҳои фаттонат

که بی‌دلش نکند چشم‌های فتانت

Ғуломи ҳиммати шангулёну рндонм

غلام همت شنگولیان و رندانم

На зоҳидӣ ки назар мекунанд пинҳонат

نه زاهدان که نظر می‌کنند پنهانت

Биё вагар ҳама бад кардае ки некати бод

بیا و گر همه بد کرده‌ای که نیکت باد

Дуои некон аз чашми бади нигаҳбонат

دعای نیکان از چشم بد نگهبانت

Ба хоки пот кигар сар фидо кунад саъдӣ

به خاک پات که گر سر فدا کند سعدی

Муқассираст ҳануз аз адои эҳсонат

مقصرست هنوز از ادای احسانت

Хониш
ғзл 148 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 148 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл 148 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 148 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 148 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 148 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 148 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 148 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 148 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо