Хуш май рӯй ба танҳо танҳо фидои ҷонат
خوش میروی به تنها، تنها فدای جانت
Мадҳуш майгузорӣ ёрони меҳрбонат
مدهوش میگذاری یاران مهربانت
Ойӣнае талаб кун то рӯй худ бибинӣ
آیینهای طلب کن تا روی خود ببینی
Вази ҳасан худ бимонад ангушт дар даҳонат
وز حُسنِ خود بماند انگشت در دهانت
Қасди шикори дорӣ ё иттифоқи бустон
قصد شکار داری یا اتفاق بُستان
Азмии дуруст бояд то мекашад Аннанат
عزمی درست باید تا میکشد عنانت
эй гулбуни хиромон бо дӯстон нигаҳ кун
ای گلبن خرامان با دوستان نگه کن
То бугзарад насимӣ бар мо зи бӯстонат
تا بگذرد نسیمی بر ما ز بوستانت
Рахти сарои ақлами тороҷ шавқ кардӣ
رَختِ سرای عقلم تاراج شوق کردی
эй дузди ошкоро май байнам аз наҳант
ای دزد، آشکارا میبینم از نهانت
Ҳар дами каманди зулфати сайдӣ дигар бигирад
هر دم کمند زلفت صیدی دگر بگیرد
Пайкони ғамза дар дили зи абрӯӣ чун камонат
پیکان غمزه در دل ز ابروی چون کمانت
Доне чаро нхФтми ту подшоҳи ҳасанӣ
دانی چرا نخفتم؟ تو پادشاه حُسنی
Хуфтан ҳаром бошад бар чашми посбонат
خفتن حرام باشد بر چشم پاسبانت
Моро наме брозд бо васлати ошноӣ
ما را نمیبرازد با وصلت آشنایی
Мурғии лбқтар аз ман бояд ҳам ошёнат
مرغی لبقتر از من باید هم آشیانت
Ман оби зиндагонии баъд аз ту ме нахоҳам
من آب زندگانی بعد از تو مینخواهم
Бигзор то бимирам бар хоки остонат
بگذار تا بمیرم بر خاک آستانت
Ман фитнаи замонам ваон дӯстон ки дорӣ
من فتنهٔ زمانم وان دوستان که داری
Бешак нигоҳ доранд аз фитнаи замонат
بیشک نگاه دارند از فتنهٔ زمانت
Саъдӣ чу дӯсти дорӣ озод бошу эмин
سعدی چو دوست داری آزاد باش و ایمن
Вари душмании ббошд бо ҳар ки дар ҷаҳонат
ور دشمنی بباشد با هر که در جهانت