Сар таслим ниҳодем ба ҳукму роят

سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

То чаҳ андеша кунад рои ҷаҳони ороят

تا چه اندیشه کند رای جهان آرایت

Ту ба ҳар ҷо ки фурӯд омадӣ ва хайма задӣ

تو به هر جا که فرود آمدی و خیمه زدی

Каси дигари натавонад ки бигирад ҷоят

کس دیگر نتواند که بگیرد جایت

Ҳамчуи мстсқӣ бар чашмаи нӯшин зулол

همچو مستسقی بر چشمه نوشین زلال

Сайр натавон шудан аз дидани мҳроФзоит

سیر نتوان شدن از دیدن مهرافزایت

Рўзгорист ки савдои ту дар сар дорам

روزگاریست که سودای تو در سر دارم

Магарам сар баравад то баравад савдоят

مگرم سر برود تا برود سودایت

Қадари он хок надорам ки бар ӯ май гузарӣ

قدر آن خاک ندارم که بر او می‌گذری

Ки ба ҳар вақти ҳаме бӯса диҳад бар поят

که به هر وقت همی بوسه دهد بر پایت

Дӯстон айб кунандам ки набӯдӣ ҳушёр

دوستان عیب کنندم که نبودی هشیار

То фурӯ рафт ба гули пои ҷаҳони паймоят

تا فرو رفت به گل پای جهان پیمایت

Чашм дар сар ба чаҳ кор ояду ҷон дар тани шахс

چشم در سر به چه کار آید و جان در تن شخص

Гар таъаммул накунад сӯрати ҷони осоят

گر تأمل نکند صورت جان آسایت

Дайгарӣ нест ки меҳри ту дар ӯ шояд баст

دیگری نیست که مهر تو در او شاید بست

Ҳам дар ойӣна тавон дид магари ҳамтоят

هم در آیینه توان دید مگر همتایت

Рӯз онаст ки мардуми раҳ саҳро гиранд

روز آن است که مردم ره صحرا گیرند

Хез то сарв бимонад хаҷал аз болоят

خیز تا سرو بماند خجل از بالایت

Дӯш дар воқеа дидам ки нигорин ме гуфт

دوش در واقعه دیدم که نگارین می‌گفت

Саъдё гӯш макун бар сухани аъдоят

سعدیا گوش مکن بر سخن اعدایت

Ошиқи содиқи дидори ман онгаҳ бошӣ

عاشق صادق دیدار من آنگه باشی

Ки ба дунё ва ба уқбо набӯд парвоят

که به دنیا و به عقبی نبود پروایت

Толиб онаст ки аз шер нигараданд рӯй

طالب آن است که از شیر نگرداند روی

ё набояд ки ба шамшери бигардади роят

یا نباید که به شمشیر بگردد رایت