Фарҳодро чу бар рухи ширин назар фитод

فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

Дӯдаш ба сар даромад ва аз пои дрФтод

دودش به سر درآمد و از پای درفتاد

Маҷнӯни зи ҷоми талъати Лайлӣ чу маст шуд

مجنون ز جام طلعت لیلی چو مست شد

Фориғи зи модару падару сим ва зар фитод

فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد

Ромин чу ихтиёри ғами ишқ вис кард

رامین چو اختیار غم عشق ویس کرد

Як борагии ҷудои зи кулоҳ ва камар фитод

یک‌بارگی جدا ز کلاه و کمر فتاد

Вомиқ чу кораш аз ғами узро ба ҷон расед

وامق چو کارش از غم عَـذرا به جان رسید

Кораши мудом бо ғаму оҳ саҳар фитод

کارش مدام با غم و آه سحر فتاد

Зини гӯнаи садҳазори кас аз пер ва аз ҷавон

زین گونه صدهزار کس از پیر و از جوان

Маст аз шароби ишқ чу ман , бехабар фитод

مست از شراب عشق چو من، بی‌خبر فتاد

Бисёр кас шуданд асири каманди ишқ

بسیار کس شدند اسیرِ کمندِ عشق

Танҳо на аз барои ман ин шӯр ва шар фитод

تنها نه از برای من این شور و شر فتاد

Рӯзӣ ба дилбарӣ назарӣ кард чашми ман

روزی به دلبری نظری کرد چشم من

Зон як назари марои ду ҷаҳон аз назар фитод

زان یک نظر مرا دو جهان از نظر فتاد

Ишқ омад он чунон ба дилам дар зад оташӣ

عشق آمد آن چنان به دلم در زد آتشی

Каз ваии ҳазор сӯзи маро дар ҷигар фитод

کز وی هزار سوز مرا در جگر فتاد

Бар ман мгир агар шудам ошуфтаи дили зи ишқ

بر من مگیر اگر شدم آشفته‌دل ز عشق

Монанди ин басии зи қазо ва қадар фитод

مانند این بسی ز قضا و قدر فتاد

Саъдии зи халқ чанд ниҳони роз дил кунӣ

سعدی ز خلق چند نهان راز دل کنی

Чун моҷарои ишқи ту як як ба дар фитод

چون ماجرای عشق تو یک‌یک به در فتاد