То буд бори ғамат бар дил бе ҳуши маро
تا بود بار غمت بر دل بیهوش مرا
Сӯз ишқат нанишонд зи ҷигари ҷӯши маро
سوز عشقت ننشاند ز جگر جوش مرا
Нагзарад ёди гулу сунбулами андари хотир
نگذرد یاد گل و سنبلم اندر خاطر
То ба хотир буд он зулфу биногваши маро
تا به خاطر بود آن زلف و بناگوش مرا
Шарбатии талхтар аз заҳри фироқат бояд
شربتی تلختر از زهر فراقت باید
То кунад лиззати васли ту фаромӯши маро
تا کند لذت وصل تو فراموش مرا
Ҳар шабам бо ғами ҳиҷрони ту сар бар болин
هر شبم با غم هجران تو سر بر بالین
Рӯзӣ ар бо ту нашуд даст дар оғӯши маро
روزی ار با تو نشد دست در آغوش مرا
Бе даҳони ту агар сад қадаҳ нӯш диҳанд
بی دهان تو اگر صد قدح نوش دهند
Ба даҳони ту ки заҳр ояд аз он нӯши маро
به دهان تو که زهر آید از آن نوش مرا
Саъдии андари кафи ҷаллод ғамат ме гуяд
سعدی اندر کف جلاد غمت میگوید
Бандаам банда ба куштани даҳ ва мафруш маро
بندهام بنده به کشتن ده و مفروش مرا