Турфа медоранд ёрони сабри ман бар доғу дард
طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد
Доғу дардӣ каз ту бошад хўштрст аз боғи вирд
داغ و دردی کز تو باشد خوشترست از باغ ورد
Дӯстонатро ки доғи меҳрбонӣ дил бсухт
دوستانت را که داغ مهربانی دل بسوخت
Гар ба дӯзах бигузароне оташии бенанди сард
گر به دوزخ بگذرانی آتشی بینند سرد
Ҳокимигар адл хоҳӣ кард бо мо ё ситам
حاکمی گر عدل خواهی کرد با ما یا ستم
Бандаем ар сулҳи хоҳии ҷуст бо мо ё набард
بندهایم ار صلح خواهی جست با ما یا نبرد
Ақлро бо ишқи хубони тоқат сарпанҷа нест
عقل را با عشق خوبان طاقت سرپنجه نیست
Бо қазоӣ осмонӣ барнатобад ҷаҳди мард
با قضای آسمانی برنتابد جهد مرد
Офият май боядат чашм аз нкўрўён бидӯз
عافیت میبایدت چشم از نکورویان بدوز
Ишқ май варзии бисоти нек номӣ дарнавард
عشق میورزی بساط نیک نامی درنورد
Зуҳраи мардони надорӣ чун занон дар хона бош
زهره مردان نداری چون زنان در خانه باش
Вар ба майдон май рӯй аз тирборон бармагард
ور به میدان میروی از تیرباران برمگرد
Ҳамл раъное макун бар гиряи соҳиби самоъ
حمل رعنایی مکن بر گریه صاحب سماع
Аҳл дил донад ки то захмӣ нахурд оҳӣ накард
اهل دل داند که تا زخمی نخورد آهی نکرد
Ҳеҷ касро бар ман аз ёрони маҷлис дил насӯхт
هیچ کس را بر من از یاران مجلس دل نسوخت
Шамъ май байнам ки ашкаш меравад бар рӯй зард
شمع میبینم که اشکش میرود بر روی زرد
Бо шикоятҳо ки дорам аз зимистони фироқ
با شکایتها که دارم از زمستان فراق
Гар баҳорӣ боз бошад лӣси баъди алўрди барад
گر بهاری باز باشد لیس بعد الورد برد
Ҳар киро дардӣ чу саъдӣ май гудозади гӯи манол
هر که را دردی چو سعدی میگدازد گو منال
Чун длоромш табибӣ мекунад доруаст дард
چون دلارامش طبیبی میکند داروست درد