Кас ин кунад ки дил аз ёр хеш бардорад ?

کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

Магар касе ки дил аз санги сахт тар дорад

مگر کسی که دل از سنگ سخت‌تر دارد

Ки гуфт ман хабарӣ дорам аз ҳақиқати ишқ ?

که گفت: «من خبری دارم از حقیقت عشق»؟

Дурӯғ гуфтгар аз хештан хабар дорад

دروغ گفت گر از خویشتن خبر دارد

Агар назар ба ду олам кунад ҳаромаши бод

اگر نظر به دو عالم کند حرامش باد

Ки аз сафои дарун бо яке назар дорад

که از صفای درون با یکی نظر دارد

Ҳалоки мо ба биёбон ишқ хоҳад буд

هَلاک ما به بیابان عشق خواهد بود

Куҷост мард ки бо мо сар сафар дорад ?

کجاست مرد که با ما سر سفر دارد؟

Гар аз муқобила шер ояд аз ақаби шамшер

گر از مقابله شیر آید، از عقب شمشیر

На ошиқаст ки андеша аз хатар дорад

نه عاشق‌ست که اندیشه از خطر دارد

Вагар биҳишт мусаввир кунанд ориф ро

و گر بهشت مُصَوَّر کنند عارف را

Ба ғайр дӯст нишоед ки дида бардорад

به غیر دوست نشاید که دیده بردارد

Аз он матоъ ки дар пой дӯстон резанд

از آن متاع که در پای دوستان ریزند

Маро сиррӣаст ; надонам ки ӯ чаҳ сар дорад

مرا سری‌ست؛ ندانم که او چه سر دارد

Дареғи пой ки бар хок май наад маъшӯқ

دریغ! پای که بر خاک می‌نهد معشوق

Чаро на бар сар ва бар чашми мо гузар дорад ?

چرا نه بر سر و بر چشم ما گذر دارد؟

Авом айб кунандам ки ошиқии ҳамаи умр

عوام عیب کنندم که عاشقی همه عمر

Кадоми айб ? ки саъдии худ ин ҳунар дорад

کدام عیب؟ که سعدی خود این هنر دارد

Назар ба рӯй ту андохтани ҳаромаши бод

نظر به روی تو انداختن حرامش باد

Ки ҷузи ту дар ҳамаи олам касе дигар дорад

که جز تو در همه عالم کسی دگر دارد