Туро зи ҳоли парешони мо чаҳ ғам дорад
تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد
Агар чароғи бимиради сабо чаҳ ғам дорад
اگر چراغ بمیرد صبا چه غم دارد
Туро ки ҳар чаҳ муродаст меравад аз пеш
تو را که هر چه مرادست میرود از پیش
з бе Муродии амсоли мо чаҳ ғам дорад
ز بی مرادی امثال ما چه غم دارد
Ту подшоҳигар чашми посбони ҳамаи шаб
تو پادشاهی گر چشم پاسبان همه شب
Ба хоби дрнрўди подшо чаҳ ғам дорад
به خواب درنرود پادشا چه غم دارد
Хатост ин ки дили дӯстони бёзорӣ
خطاست این که دل دوستان بیازاری
Валек қотили амд аз хато чаҳ ғам дорад
ولیک قاتل عمد از خطا چه غم دارد
Амири хубони охири гадои хайли тўоим
امیر خوبان آخر گدای خیل توایم
Ҷавоби даҳ ки амир аз гадо чаҳ ғам дорад
جواب ده که امیر از گدا چه غم دارد
Бкии алъзўли алии моҷрии лоҷФонӣ
بکی العذول علی ماجری لاجفانی
Рафиқи ғофил аз ин моҷаро чаҳ ғам дорад
رفیق غافل از این ماجرا چه غم دارد
Ҳазор душман агар дар қафост ориф ро
هزار دشمن اگر در قفاست عارف را
Чу рӯй хуб ту дид аз қафо чаҳ ғам дорад
چو روی خوب تو دید از قفا چه غم دارد
Қазо ба талхӣу ширинӣ эй писар рафтаст
قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفتست
Тугар турш биншинӣ қазо чаҳ ғам дорад
تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد
Балоӣ ишқ азимаст лоуболӣ ро
بلای عشق عظیمست لاابالی را
Чу дил ба марги ниҳод аз бало чаҳ ғам дорад
چو دل به مرگ نهاد از بلا چه غم دارد
Ҷафо ва ҳар чаҳ туоне бикун ки саъдӣ ро
جفا و هر چه توانی بکن که سعدی را
Ки тарк хеш гирифт аз ҷафо чаҳ ғам дорад
که ترک خویش گرفت از جفا چه غم دارد