Он ки бар Настаран аз ғолия холӣ дорад

آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

Алҳақ оростаи халқӣ ва ҷамолӣ дорад

الحق آراسته خلقی و جمالی دارد

Дарди дили пеш ки гӯям ки ба ҷузи боди сабо

درد دل پیش که گویم که به جز باد صبا

Кас надонам ки дар он кӯй маҷолӣ дорад

کس ندانم که در آن کوی مجالی دارد

Дили чунин сахт набошад ки яке бар сари роҳ

دل چنین سخت نباشد که یکی بر سر راه

Ташна мемераду шахси об зулолӣ дорад

تشنه می‌میرد و شخص آب زلالی دارد

Зиндагонӣ натавон гуфту ҳаётӣ ки марост

زندگانی نتوان گفت و حیاتی که مراست

Зинда онаст ки бо дӯст висолӣ дорад

زنده آنست که با دوست وصالی دارد

Ман ба дидори ту муштоқам ва аз ғайри малул

من به دیدار تو مشتاقم و از غیر ملول

Гар туро аз ман ва аз ғайр малолӣ дорад

گر تو را از من و از غیر ملالی دارد

Мурғ бар боми ту раҳ дорад ва ман бар сари кӯй

مرغ بر بام تو ره دارد و من بر سر کوی

Ҳбзои мурғ ки охири пар ва болӣ дорад

حبذا مرغ که آخر پر و بالی دارد

Ғами дил бо ту нагӯям ки надории ғами дил

غم دل با تو نگویم که نداری غم دل

Бо касе ҳол тавон гуфт ки ҳоле дорад

با کسی حال توان گفت که حالی دارد

Толиби васли ту чун муфлису андешаи ганҷ

طالب وصل تو چون مفلس و اندیشه گنج

Ҳосил онаст ки савдоӣ маҳолӣ дорад

حاصل آنست که سودای محالی دارد

Оқибати сар ба биёбони бунаад чун саъдӣ

عاقبت سر به بیابان بنهد چون سعدی

Ҳар ки дар сари ҳавас чун ту Ғаззолӣ дорад

هر که در سر هوس چون تو غزالی دارد