Он кист кандар рафтанаши сабр аз дили мо май барад
آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما میبرد
Тарк аз хуросон омадаст аз порси яғмо май барад
ترک از خراسان آمدست از پارس یغما میبرد
Широз мишкӣн мекунад чун нофи оҳӯии хутан
شیراز مشکین میکند چون ناف آهوی ختن
Гар боди наврӯз аз сараши бӯе ба саҳро май барад
گر باد نوروز از سرش بویی به صحرا میبرد
Ман пос дорам то ба рӯзи имшаб ба ҷои посбон
من پاس دارم تا به روز امشب به جای پاسبان
Кони чашми хоби олӯдаи хоб аз дидаи мо май барад
کان چشم خوابآلوده خواب از دیده ما میبرد
Бртос дар бар мекунам як лаҳза беандом ӯ
برتاس در بر میکنم یک لحظه بی اندام او
Чун хорпуштами гўиёи сӯзан дар аъзо май барад
چون خارپشتم گوییا سوزن در اعضا میبرد
Бисёр мегуфтам ки дил бо каси нпиўндм вале
بسیار میگفتم که دل با کس نپیوندم ولی
Дидори хубони ихтиёр аз дасти доно май барад
دیدار خوبان اختیار از دست دانا میبرد
Дили бараду тан дрдодаҳам вар мекашад устода ам
دل برد و تن دردادهام ور میکُشد استادهام
Кофар надонад беш аз ин , ё мекашад ё май барад
کآخر نداند بیش از این، یا میکُشد یا میبَرد
Чун ҳалқа дар гӯшам кунад ҳар рӯзи лутфаши ваъда Эй
چون حلقه در گوشم کند هر روز لطفش وعدهای
Дигар чу шаб наздик шуд чун зулф дар по май барад
دیگر چو شب نزدیک شد چون زلف در پا میبرد
Ҳоҷат ба туркӣ несташ то дар каманди оради дилӣ
حاجت به ترکی نیستش تا در کمند آرد دلی
Ман худ ба рағбат дар каманд афтодаам то май барад
من خود به رغبت در کمند افتادهام تا میبرد
Ҳар кӯ насиҳат мекунад дар рӯзгори ҳасан ӯ
هر کو نصیحت میکند در روزگار حسن او
Девонагони ишқро дигар ба савдо май барад
دیوانگان عشق را دیگر به سودا میبرد
Васфаш надонад кард кас дарёӣ ширинасту бас
وصفش نداند کرد کس دریای شیرینست و بس
Саъдӣ ки шухӣ мекунад гавҳар ба дарё май барад
سعدی که شوخی میکند گوهر به دریا میبرد