Кист он фитна ки бо тир ва камон ме гузарад

کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

Ваон чаҳ тираст ки дар ҷавшан ҷон ме гузарад

وان چه تیرست که در جوشن جان می‌گذرد؟

Он на шахсе ки ҷаҳонӣаст пар аз лутфу камол

آن نه شخصی که جهانی‌ست پر از لطف و کمال

Умр зойеъ макун эй дил ки ҷаҳон ме гузарад

عمر ضایع مکن ای دل که جهان می‌گذرد

Ошкоро напасандад дигар он рӯй чу моҳ

آشکارا نپسندد دگر آن روی چو ماه

Гар бидонад ки чаҳ бар халқ ниҳон ме гузарад

گر بداند که چه بر خلق نهان می‌گذرد

Охир эй нодарраи даври замон аз сари лутф

آخر ای نادرهٔ دور زمان! از سر لطف

Бар мо ои замонӣ ки замон ме гузарад

بر ما آی زمانی که زمان می‌گذرد

Сӯрат рӯй ту эй моҳи длороӣ чунонк

صورت روی تو ای ماه دلارای چنانک

Сӯрати ҳоли ман аз шарҳ ва баён ме гузарад

صورت حال من از شرح و بیان می‌گذرد

То дигар боди сабое ба чаман бозояд

تا دگر باد صبایی به چمن بازآید

Умр май байнам ва чун барқ ӣмон ме гузарад

عمر می‌بینم و چون برق یمان می‌گذرد

Оташӣ дар дили саъдӣ ба муҳаббат зада Эй

آتشی در دل سعدی به محبت زده‌ای

Дӯд онаст ки вақте ба забон ме гузарад

دود آن‌ست که وقتی به زبان می‌گذرد