Инсоф набӯд он рухи дилбанд ниҳон кард

انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

Зеро ки на рўиист каз ӯ сабр тавон кард

زیرا که نه رویی‌ست کز او صبر توان کرد

Имрӯз яқин шуд ки ту маҳбӯби худоӣ

امروز یقین شد که تو محبوب خدایی

Каз олами ҷони ин ҳамаи дил бо ту равон кард

کز عالم جان این همه دل با تو روان کرد

Муштоқи туро кӣ буд орому сабурӣ

مشتاق تو را کی بود آرام و صبوری؟

Ҳаргиз нишнидам ки касе сабри з ҷон кард

هرگز نشنیدم که کسی صبر ز جان کرد

То кӯҳ гирифтам зи фироқат мижаам об

تا کوه گرفتم ز فراقت مژه‌ام آب

Чандон бчконид ки бар санг нишон кард

چندان بچکانید که بر سنگ نشان کرد

Зинҳор ки аз дмдмаҳи кӯси раҳилат

زنهار که از دمدمهٔ کوس رحیلت

Чун рояти Мансур чаҳ дилҳо хафақон кард

چون رایت منصور چه دل‌ها خفقان کرد

Борон ба бисоти аввали ин сол баборед

باران به بساط اول این سال ببارید

Абри ин ҳамаи таъхир ки кард аз пай он кард

ابر این همه تأخیر که کرد از پی آن کرد

То дар ?назарети боди сабо узр бихоҳад

تا در نظرت باد صبا عذر بخواهد

Ҳар ҷавр ки бар тарафи чамани бод хазон кард

هر جور که بر طرف چمن باد خزان کرد

Гули мужда бозомаданат дар чамани андохт

گل مژدهٔ بازآمدنت در چمن انداخت

Султони сабои пари зари Мисряш даҳон кард

سلطان صبا پُر زر مصریش دهان کرد

Аз доман ки то ба дар шаҳри бисотӣ

از دامن کُه تا به در شهر بساطی

Аз сабзаи бгстрд ва бар ӯ лола фишон кард

از سبزه بگسترد و بر او لاله‌فشان کرد

Шояд ки замини ҳалаи бипушад ки чу саъдӣ

شاید که زمین حله بپوشد که چو سعدی

Перонаи сараши давлат рӯй ту ҷавон кард

پیرانه سرش دولت روی تو جوان کرد