Кадоми чораи сголм ки бо ту даргирад
کدام چاره سگالم که با تو درگیرد
Куҷои рӯм ки дили ман дил аз ту баргирад
کجا روم که دل من دل از تو برگیرد
зи чашм халқ фитодам ҳануз ва мумкин нест
ز چشم خلق فتادم هنوز و ممکن نیست
Ки чашми шӯхи ман аз ошиқӣ ҳазар гирад
که چشم شوخ من از عاشقی حذر گیرد
Дили заъиф маро нест зӯри бозуии он
دل ضعیف مرا نیست زور بازوی آن
Ки пеши тири ғамати собирӣ сипар гирад
که پیش تیر غمت صابری سپر گیرد
Чу талхи айшӣ ман бишинавӣ ба хандаи дарой
چو تلخ عیشی من بشنوی به خنده درآی
Кигар ба хандаи даройии ҷаҳон шукр гирад
که گر به خنده درآیی جهان شکر گیرد
Ба хастаи бргзрии сиҳҳаташи Фрозоид
به خسته برگذری صحتش فرازآید
Ба мурдаи дрнгрии зиндагии з сар гирад
به مرده درنگری زندگی ز سر گیرد
зи сўзнокии гуфтори ман қалам бигирист
ز سوزناکی گفتار من قلم بگریست
Ки дар не оташ сӯзанда зӯдтар гирад
که در نی آتش سوزنده زودتر گیرد
Ду чашми масти ту шаҳрӣ ба ғамзае бибаранд
دو چشم مست تو شهری به غمزهای ببرند
Киришмаи ту ҷаҳонӣ ба як назар гирад
کرشمه تو جهانی به یک نظر گیرد
Гар аз ҷафои ту дар кунҷ хона биншинам
گر از جفای تو در کنج خانه بنشینم
Хаёлат аз дару бомам ба унфи даргирад
خیالت از در و بامم به عنف درگیرد
Макун ки рӯзи ҷамолат сар ояд ар саъдӣ
مکن که روز جمالت سر آید ار سعدی
Шабӣ ба дасти дуои доман саҳар гирад
شبی به دست دعا دامن سحر گیرد