Камони сахт ки дод он латифи бозуро ?

کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

Ки тир ғамза тамомаст сайди оҳӯ ро

که تیر غمزه تمام‌ست صید آهو را

Ҳазор сайди дилати пеши тир боз ояд

هزار صید دلت پیش تیر باز آید

Бад-ӣни сифат ки ту дории камони абрӯ ро

بدین صفت که تو داری کمان ابرو را

Ту худ ба ҷавшану бргстўон на муҳтоҷӣ

تو خود به جوشن و برگُستوان نه محتاجی

Ки рӯзи маърака бар худ зира кунӣ мӯ ро

که روز معرکه بر خود زره کنی مو را

Диёри ҳинду ақолим тарк бисипоранд

دیار هند و اقالیم ترک بسپارند

Чу чашми тарки ту бенанду зулфи ҳиндӯ ро

چو چشم ترک تو بینند و زلف هندو را

Муғон ки хизмат бут мекунанд дар Фархор

مغان که خدمت بت می‌کنند در فرخار

Надидаанд магари дилбарони бути рӯ ро

ندیده‌اند مگر دلبرانِ بت‌رو را

Ҳисори қалъаи боғӣ ба манҷаниқи мада

حصار قلعهٔ باغی به منجنیق مده

Ба бом қаср барафкан каманди гесу ро

به بام قصر برافکن کمند گیسو را

Маро ки азлати анқои грФтмии ҳамаи умр

مرا که عزلت عنقا گرفتمی همه عمر

Чунон асир гирифтӣ ки бози тиҳу ро

چنان اسیر گرفتی که باز، تیهو را

Лабат бидидаму лаълами биўФтод аз чашм

لبت بدیدم و لعلم بیوفتاد از چشم

Сухан бигуфтӣ ва қимат бирафт лؤлؤ ро

سخن بگفتی و قیمت برفت لؤلؤ را

Баҳои рӯй ту бозори моҳ ва хур бишикаст

بهای روی تو بازار ماه و خور بشکست

Чунон ки мӯъҷизи Мӯсои тилисми ҷодӯ ро

چنان که معجز موسی طلسم جادو را

Ба ранҷи бурдани беҳуда ганҷ натавон барад

به رنج بردن بیهوده گنج نتوان برد

Ки бахти рости фазилат , на зӯри бозу ро

که بخت راست فضیلت، نه زور بازو را

Ба ишқ рӯй накӯи дил касе диҳад саъдӣ

به عشق روی نکو دل کسی دهد سعدی

Ки эҳтимол кунад хуии зишти некӯ ро

که احتمال کند خوی زشت نیکو را