Гар он муроди шабӣ дар канор мо бошад

گر آن مراد، شبی در کنار ما باشد

Зиҳии саодату давлат ки ёр мо бошад

زهی سعادت و دولت که یارِ ما باشد

Агар ҳазор ғамаст аз ҷаҳонён бар дил

اگر هزار غم است از جهانیان بر دل

Ҳамин басаст ки ӯ ғмгсор мо бошад

همین بس است که او غم‌گسار ما باشد

Ба кунҷи ғорӣ азлат гузинам аз ҳамаи халқ

به کنج غاری، عزلت گزینم از همه خلق

Гар он латифи ҷаҳони ёри ғор мо бошад

گر آن لطیف جهان یارِ غار ما باشد

Аз он тараф напазирад камол ӯ нуқсон

از آن طرف نپذیرد کمال او نقصان

Вазин ҷиҳати шарафи рӯзгор мо бошад

وزین جهت، شرفِ روزگارِ ما باشد

Ҷафои пардаи дронм тафовутӣ накунад

جفای پرده‌درانم تفاوتی نکند

Агар аноят ӯ пардаи дор мо бошад

اگر عنایت او پرده‌دار ما باشد

Муроди хотири мо мушкиласт ва мушкил нест

مراد خاطر ما مشکل است و مشکل نیست

Агар муроди худовандгор мо бошад

اگر مراد، خداوندگار ما باشد

Ба ихтиёри қазои замон бибояд сохт

به اختیار، قضای زمان بباید ساخت

Ки доим он набӯд кохтёр мо бошад

که دائم آن نبود کاختیار ما باشد

Вагар ба дасти нигорин дӯст кушта шавем

وگر به دستِ نگارینِ دوست کشته شویم

Миёни оламёни ифтихор мо бошад

میان عالمیان افتخار ما باشد

Ба ҳеҷ кор ниёем гарм ту напасандӣ

به هیچ کار نیایم گرم تو نپسندی

Вагар қабул кунӣ кори кор мо бошад

وگر قبول کنی کار، کار ما باشد

Нигорхонаи чинӣ ки васф ме гӯйанд

نگارخانهٔ چینی که وصف می‌گویند

На мумкинаст ки мислинигор мо бошад

نه ممکن است که مثل نگار ما باشد

Чунин ғизол ки васфаш ҳаме равад саъдӣ

چنین غزال که وصفش همی روَد، سعدی!

Гумон мабар ки ба танҳо шикор мо бошад

گمان مبر که به تنها شکار ما باشد