Он ба ки назар бошад ва гуфтор набошад

آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

То муддаии андари пас девор набошад

تا مدّعی اَندر پس دیوار نباشد

Он бар сар ганҷаст ки чун нуқта ба кунҷӣ

آن بر سر گنج‌ست که چون نقطه به کُنجی

Биншинаду саргашта чу паргор набошад

بنشیند و سرگشته چو پرگار نباشد

эй дӯсти баровари дарӣ аз халқ ба рӯем

ای دوست برآور دَری از خلق به رویم

То ҳеҷ касами воқиф асрор набошад

تا هیچکسم واقف اسرار نباشد

намехоҳаму маъшӯқу заминӣу замонӣ

مِی خواهم و معشوق و زمینی و زمانی

Ков бошад ва ман бошам ва ағёр набошад

کاو باشد و من باشم و اغیار نباشد

Пандами мадае дӯст ки девонаи сармаст

پندم مده اِی دوست که دیوانهٔ سرمست

Ҳаргиз ба сухани оқил ва ҳушёр набошад

هرگز به سخن عاقل و هشیار نباشد

Бо соҳиб шамшер мабодат сару корӣ

با صاحب شمشیر مَبادت سر و کاری

Ало ба сари хештанат кор набошад

الّا به سرِ خویشتنت کار نباشد

Саҳласт ба хӯни ман агар дасти барорӣ

سهل است به خون من اگر دست برآری

Ҷон додан дар пои ту душвор набошад

جان دادنِ در پای تو دشوار نباشد

Моҳат натавон хонд бад-ӣни сӯрату гуфтор

ماهت نتوان خواند بدین صورت و گفتار

Маро лабу дандон шкрбор набошад

مَه را لب و دندان شکربار نباشد

Ваон сарв ки гӯйанд ба болой ту бошад

وان سرو که گویند به بالای تو باشد

Ҳаргиз ба чунин қомат ва рафтор набошад

هرگز به چنین قامت و رفتار نباشد

Мо тавба шикастем ки дар мазҳаби ушшоқ

ما توبه شکستیم که در مذهبِ عشاق

Сӯфӣ напасанданд ки хумор набошад

صوفی نپسندند که خمار نباشد

Ҳар пой ки дар хона фурӯ рафт ба ганҷӣ

هر پای که در خانه فرو رفت به گنجی

Дигари ҳамаи умраши сар бозор набошад

دیگر همه عمرش سر بازار نباشد

Аттор ки дар айн гулобаст аҷаб нест

عطار که در عین گلاب است عجب نیست

Гар вақти баҳораши сар гулзор набошад

گر وقت بهارش سر گلزار نباشد

Мардум ҳама донанд ки дар номаи саъдӣ

مردم همه دانند که در نامهٔ سعدی

Мишкӣаст ки дар кулба аттор набошад

مُشکیست که در کلبهٔ عطار نباشد

Ҷон дар сари кор ту кунад саъдӣ ва ғам нест

جان در سر کارِ تو کند سعدی و غم نیست

Кон ёр набошад ки вафодор набошад

کان یار نباشد که وفادار نباشد