Ҷанг аз тарафи дӯсти дил озор набошад
جنگ از طرف دوست دلآزار نباشد
Ёрӣ ки таҳаммул накунад ёр набошад
یاری که تحمل نکند یار نباشد
Гар бонг барояд ки сиррӣ дар қадамӣ рафт
گر بانگ برآید که سری در قدمی رفت
Бисёр магӯӣед ки бисёр набошад
«بسیار» مگویید که بسیار نباشد
Он бор ки гардун накушуд ёри сабки рӯҳ
آن بار که گردون نکشد یار سبکروح
Гар бар дили ушшоқ наад бор набошад
گر بر دل عشاق نهد بار نباشد
То ранҷ таҳаммул накунӣ ганҷ набинӣ
تا رنج تحمل نکنی، گنج نبینی
То шаб наравад субҳ падедор набошад
تا شب نرود، صبح پدیدار نباشد
Оҳанги дарози шаби ранҷурии муштоқ
آهنگِ درازِ شبِ رنجوری مشتاق
Бо он натавон гуфт ки бедор набошад
با آن نتوان گفت که بیدار نباشد
Аз дида ӣ ман пресс ки хоби шаби мастӣ
از دیدهٔ من پرس که خوابِ شبِ مستی
Чун хостн ва хуфтан бемор набошад
چون خاستن و خفتن بیمار نباشد
Гар даст ба шамшери барии ишқ ҳамон аст
گر دست به شمشیر بری، عشق همان است
Конҷо ки иродат буд инкор набошад
کآن جا که ارادت بود، انکار نباشد
Аз ман машну дӯстии гули магари он гоҳ
از من مشنو دوستی گل مگر آنگاه
Киам пои бараҳнаи хабар аз хор набошад
کهام پایِ برهنه خبر از خار نباشد
Мурғони қафасро алмӣ бошаду шавқӣ
مرغان قفس را المی باشد و شوقی
Кон мурғ надонад ки гирифтор набошад
کآن مرغ نداند که گرفتار نباشد
Дили оинаи сӯрат ғайбаст валикин
دل، آینهٔ صورت غیب است ولیکن
Шартаст ки бар оина зангор набошад
شرط است که بر آینه، زنگار نباشد
Саъдии ҳайвонро ки сар аз хоб гарон шуд
سعدی حیوان را که سر از خواب گران شد
Дар банди насими хуш асҳор набошад
در بند نسیم خوش اسحار نباشد
Онро ки бсорт набӯд Юсуфи садиқ
آن را که بصارت نبود یوسف صدیق
Ҷое бифурӯшад ки харидор набошад
جایی بفروشد که خریدار نباشد