Дар пои ту афтодани шоиста дамӣ бошад

در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

Тарки сари худ гуфтани зебо қадамӣ бошад

ترک سر خود گفتن زیبا قدمی باشد

Бисёр забуниҳо бар хеш раво дорад

بسیار زبونی‌ها بر خویش روا دارد

Дарвеш ки бозораш бо муҳташамӣ бошад

درویش که بازارش با محتشمی باشد

Зини сон ки вуҷӯд туаст эй сӯрати рӯҳонӣ

زین سان که وجود توست ای صورت روحانی

Шояд ки вуҷӯди мо пешат адамӣ бошад

شاید که وجود ما پیشت عدمی باشد

Гар ҷумлаи санамҳоро сӯрат ба ту монстӣ

گر جمله صنم‌ها را صورت به تو مانستی

Шояд ки мусулмонро қибла санамӣ бошад

شاید که مسلمان را قبله صنمی باشد

Бо он ки асиронро киштӣ ва хато кардӣ

با آن که اسیران را کشتی و خطا کردی

Бар куштаи гузар кардани навъ Карамӣ бошад

بر کشته گذر کردن نوع کرمی باشد

Рақс аз сари мо берун имрӯз нахоҳад шуд

رقص از سر ما بیرون امروز نخواهد شد

Кин мутриби мо як дам хомӯш наме бошад

کاین مطرب ما یک دم خاموش نمی‌باشد

Ҳар ков ба ҳамаи умраши савдоӣ гулӣ бӯда сет

هر کاو به همه عمرش سودای گلی بوده‌ست

Донад ки чаро булбули девона ҳаме бошад

داند که چرا بلبل دیوانه همی‌باشد

Кас бар ?илами ришат воқиф нашавад саъдӣ

کس بر الم ریشت واقف نشود سعدی

Ало ба касе гӯйии ковро алмӣ бошад

الا به کسی گویی کاو را المی باشد