То кӣ эй дилбари дили ман бор танҳоӣ кашад

تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

Тарсам аз танҳои аҳволам ба расвоӣ кашад

ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد

Кӣ шикебеи тавон кардан чу ақл аз даст рафт

کی شکیبایی توان کردن چو عقل از دست رفت

Оқилӣ бояд ки пои андар шикебе кашад

عاقلی باید که پای اندر شکیبایی کشد

Срўболои многар чун гули ое дар чаман

سروبالای منا گر چون گل آیی در چمن

Хоки пояти наргиси андари чашм бенаӣ кашад

خاک پایت نرگس اندر چشم بینایی کشد

Рӯй тоҷикона ?ут бинмоӣ то доғи ҳабаш

روی تاجیکانه‌ات بنمای تا داغ حبش

Осмон бар чеҳраи таркон яғмое кашад

آسمان بر چهره ترکان یغمایی کشد

Шаҳди резӣ чун даҳонати дам ба ширинӣ занад

شهد ریزی چون دهانت دم به شیرینی زند

Фитнаи ангезӣ чу зулфати сар ба раъное кашад

فتنه انگیزی چو زلفت سر به رعنایی کشد

Дил намонад баъд аз ин бо кас кигар худ оҳанаст

دل نماند بعد از این با کس که گر خود آهنست

Соҳири чашмат ба миғнотис зебоӣ кашад

ساحر چشمت به مغناطیس زیبایی کشد

Худ ҳанузат пистаи хандони ақиқин нуқтаи ист

خود هنوزت پسته خندان عقیقین نقطه‌ایست

Бош то гардиши қазои паргор миное кашад

باش تا گردش قضا پرگار مینایی کشد

Саъдёи дами даракаш ар девонаи хўонндт ки ишқ

سعدیا دم درکش ار دیوانه خوانندت که عشق

Гарчи аз соҳиби дилии хезад ба шайдое кашад

گرچه از صاحب دلی خیزد به شیدایی کشد