Имрӯз дар фироқи ту дигар ба шом шуд

امروز در فراق تو دیگر به شام شد

эй дидаи поси дор ки хуфтан ҳаром шуд

ای دیده! پاس دار که خفتن حرام شد

Беш эҳтимоли санги ҷафо хӯрданам намонад

بیش احتمال سنگ جفا خوردنم نماند

Каз риққати андаруни заъифам чу ҷом шуд

کز رقت اندرون ضعیفم چو جام شد

Афсӯси халқ май шинавам дар қафои хеш

افسوس خلق می‌شنوم در قفای خویش

Кин пухтаи байн ки дар сари савдоӣ хом шуд

کاین پخته بین که در سر سودای خام شد

Танҳо на ман ба донаи холати муқайядам

تنها نه من به دانهٔ خالت مقیدم

Ин дона ҳар ки дид гирифтор дом шуд

این دانه هر که دید گرفتار دام شد

Гуфтам яке ба гӯшаи чашмат назар кунам

گفتم «یکی به گوشه چشمت نظر کنم»

Чашмам дар ӯ бимонаду зиёдат мақом шуд

چشمم در او بماند و زیادت مقام شد

эй дили нгФтмт ки Аннан назар битоб

ای دل نگفتمت که «عنان نظر بتاب»؟

Акнӯнат афканд ки зи дастат лагом шуд

اکنونت افکند که ز دستت لگام شد

Номам ба ошиқӣ шуд ва гӯйанд тавба кун

نامم به عاشقی شد و گویند «توبه کن»

Тўбт кунун чаҳ фоида дорад ки ном шуд

توبت کنون چه فایده دارد که نام شد؟

Аз ман ба ишқ рӯй ту мезояд ин сухан

از من به عشق روی تو می‌زاید این سخن

Тӯтии шукри шикаст ки ширин калом шуд

طوطی شکر شکست که شیرین‌کلام شد

Абнои рӯзгори ғуломон ба зар харанд

ابنای روزگار غلامان به زر خرند

Саъдии туро ба тўъу иродат ғулом шуд

سعدی تو را به طوع و ارادت غلام شد

Он муддаӣ ки дасти надодӣ ба банди кас

آن مدعی که دست ندادی به بند کس

Ин бор дар каманд ту афтод ва ром шуд

این بار در کمند تو افتاد و رام شد

Шарҳи ғамат ба васф нахоҳад шудани тамом

شرح غمت به وصف نخواهد شدن تمام

Ҷаҳдам ба охир омаду дафтар тамом шуд

جهدم به آخر آمد و دفتر تمام شد