Охир эй сангдили сими занхдон то чанд
آخر ای سنگدلِ سیمزنخدان، تا چند
Ту зи мо фориғ ва мо аз ту парешон то чанд
تو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند
Хор дар пои гул аз давр ба ҳасрат дидан
خار در پای گل از دور به حسرت دیدن
Ташна бозомадан аз чашмаи ҳайвон то чанд
تشنه بازآمدن از چشمه حیوان تا چند
Гӯш дар гуфтани ширини ту вола то кӣ
گوش در گفتن شیرین تو واله تا کی
Чашм дар манзари матбӯъи ту ҳайрон то чанд
چشم در منظر مطبوع تو حیران تا چند
Бим онаст дамодам ки барорам фарёд
بیم آنست دمادم که برآرم فریاد
Сабри пайдоу ҷигар хӯрдани пинҳон то чанд
صبر پیدا و جگر خوردنِ پنهان تا چند
Ту сари нози барории зи гиребон ҳар рӯз
تو سر ناز برآری ز گریبان هر روز
Мо зи ҷаврати сари фикрат ба гиребон то чанд
ما ز جورت سر فکرت به گریبان تا چند
Ранги дастат на ба ҳиност ки хӯни дили мост
رنگ دستت نه به حناست که خون دل ماست
Хӯрдани хӯни дили халқ ба дастон то чанд
خوردن خون دل خلق به دستان تا چند
Саъдӣ аз дасти ту аз пои даройади рӯзӣ
سعدی از دست تو از پای درآید روزی
Тоқати бори ситам то кӣу ҳиҷрон то чанд
طاقت بار ستم تا کی و هجران تا چند