Ту он нае ки дил аз суҳбат ту баргиранд

تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

Вагар малули шӯии соҳибӣ дигар гиранд

و گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند

Вагар ба хашм бароне тариқ рафтан нест

و گر به خشم برانی، طریق رفتن نیست

Куҷои раванд ки ёр аз ту хубтар гиранд

کجا روند که یار از تو خوب‌تر گیرند؟

Ба теғ агар бизанӣ бедареғу баргардӣ

به تیغ اگر بزنی بی‌دریغ و برگردی

Чу рӯй боз кунӣ дӯстии з сар гиранд

چو روی باز کنی، دوستی ز سر گیرند

Ҳалоки нафас ба наздики толибони мурод

هلاک نفس به نزدیک طالبان مراد

Агар чаҳ кор бузургаст мухтасар гиранд

اگر چه کارِ بزرگست، مختصر گیرند

Раво буд ҳамаи хубони офариниш ро

روا بود همه خوبان آفرینش را

Ки пеши соҳиби мо даст бар камар гиранд

که پیش صاحبِ ما، دست بر کمر گیرند

Қамари муқобила бо рӯй ӯ наёрад кард

قمر مقابله با روی او نیارد کرد

Ва гар кунад ҳамаи каси айб бар қамар гиранд

و گر کند همه کس عیب بر قمر گیرند

Ба чанд сол нишоед гирифт мулкӣ ро

به چند سال نشاید گرفت مُلکی را

Ки хусравони малоҳат ба як назар гиранд

که خسروانِ ملاحت، به یک نظر گیرند

Хаданги ғамзаи хубон хато наме уфтад

خدنگ غمزهٔ خوبان خطا نمی‌افتد

Агар чаҳ тайифае зуҳдро сипар гиранд

اگر چه طایفه‌ای زهد را سپر گیرند

Кам аз мутолиае бӯстони султон ро

کم از مطالعه‌ای بوستان سلطان را

Чу боғбон нагузорад каз ӯ самар гиранд

چو باغبان نگذارد کز او ثمر گیرند

Висоли каъба муяссар намешавад саъдӣ

وصال کعبه میسر نمی‌شود سعدی

Магар ки роҳи биёбон пурхатар гиранд

مگر که راه بیابان پرخطر گیرند