Ду чашми масти ту каз хоб субҳ бархезанд

دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

Ҳазор фитна ба ҳар гӯша Эй барангезанд

هزار فتنه به هر گوشه‌ای برانگیزند

Чигуна инс нагиранд бо ту одамиён

چگونه انس نگیرند با تو آدمیان

Ки аз латофати хуии ту ваҳши нгризнд

که از لطافت خوی تو وحش نگریزند

Чунон ки дар рухи хубон ҳалол нест назар

چنان که در رخ خوبان حلال نیست نظر

Ҳалол нест ки аз ту назар бипарҳезанд

حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند

Ғуломи он сар ва поем ки аз латофату ҳасан

غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن

Ба сар сазост ки пешаш ба пой бархезанд

به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند

Ту қадар хеш ндонӣ з дардмандон пресс

تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس

Каз иштиёқи ҷамолат чаҳ ашк ме резанд

کز اشتیاق جمالت چه اشک می‌ریزند

Қарор ақл бирафту маҷол сабр намонад

قرار عقل برفت و مجال صبر نماند

Ки чашму зулфи ту аз ҳад бурун диловезанд

که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند

Маро магӯӣ насиҳат ки порсоеу ишқ

مرا مگوی نصیحت که پارسایی و عشق

Ду хислатанд ки бо икдгр наёмизанд

دو خصلتند که با یکدِگَر نیامیزند

Ризо ба ҳукми қазо ихтиёр кун саъдӣ

رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی

Ки шарт нест ки бо зӯрманди бстизнд

که شرط نیست که با زورمند بستیزند