Рўндгони муқӣм аз балои нпрҳизнд

روندگانِ مقیم از بلا نپرهیزند

Гирифтагони иродат ба ҷаври нгризнд

گرفتگانِ ارادت به جور نگریزند

Умедворони дасти талаби зи домани дӯст

امیدواران، دستِ طلب ز دامن دوست

Агар Фрўгслоннд дар ки овезанд

اگر فروگسلانند در که آویزند؟

Магари ту рӯй бапушӣ вагар на мумкин нест

مگر تو روی بپوشی و گر نه ممکن نیست

Ки аҳли маърифат аз ту назар бипарҳезанд

که اهلِ معرفت از تو نظر بپرهیزند

Нишони ман ба сари кӯй май фурӯашони даҳ

نشانِ من به سرِ کوی می‌فروشان دِه

Ман аз куҷоу касоне ки аҳл парҳезанд

من از کجا و کسانی که اهل پرهیزند؟

Бигир ҷома сӯфӣ биор ҷоми шароб

بگیر جامهٔ صوفی، بیار جامِ شراب

Ки неки номӣу мастӣ ба ҳам наёмизанд

که نیک‌نامی و مستی به هم نیامیزند

Ризои дӯст ба дасти ор ва дигарон бигзор

رضای دوست به دست آر و دیگران بگذار

Ҳазор фитна чаҳ ғам бошад ар барангезанд

هزار فتنه چه غم باشد ار برانگیزند؟

Маро ки бо ту ки мақсӯдӣ оштӣ афтод

مرا که با تو که مقصودی آشتی افتاد

Равостгар ҳамаи олам ба ҷанг бархезанд

رواست گر همه عالم به جنگ برخیزند

Ба хунбҳоии миннати кас матолибат накунад

به خون‌بهای منت کس مطالبت نکند

Ҳалол бошад хӯнӣ ки дӯстон резанд

حلال باشد خونی که دوستان ریزند

Тариқи мо сар аҷзасту остони ризо

طریق ما سر عجزست و آستانِ رضا

Ки аз ту сабр набошад ки бо ту бстизнд

که از تو صبر نباشد که با تو بستیزند