Ҳар ки бе ӯ зиндагонӣ ме кунад

هر که بی‌او زندگانی می‌کند

Гар намемерад гаронӣ ме кунад

گر نمی‌میرد گرانی می‌کند

Ман бар он будам ки надаҳум дил ба ишқ

من بر آن بودم که ندْهم دل به عشق

Срўболо длстонӣ ме кунад

سروبالا دلستانی می‌کند

Меҳрбонӣ май намоям бар қадаш

مهربانی می‌نمایم بر قَدَش

Сангдил номеҳрбонӣ ме кунад

سنگدل نامهربانی می‌کند

Барф перӣ менишинад бар серум

برف پیری می‌نشیند بر سرم

Ҳамчунон табъам ҷавонӣ ме кунад

همچنان طبعم جوانی می‌کند

Моҷароӣ дил намегуфтам ба халқ

ماجرای دل نمی‌گفتم به خلق

Оби чашмам тарҷумонӣ ме кунад

آب چشمم ترجمانی می‌کند

Оҳани афсурда май кӯбад ки ҷаҳд

آهن افسرده می‌کوبد که جهد

Бо қазоӣ осмонӣ ме кунад

با قضای آسمانی می‌کند

Ақлро бо ишқи зӯр панҷа нест

عقل را با عشق، زورِ پنجه نیست

Эҳтимол аз нотавонӣ ме кунад

احتمال از ناتوانی می‌کند

Чашми саъдӣ дар умед рӯй ёр

چشم سعدی در امید روی یار

Чун даҳонаш дирафшоне ме кунад

چون دهانش دُرفِشانی می‌کند

Ҳам буд шурӣ дар ин сар бе хилоф

هم بود شوری در این سر بی‌خلاف

Кин ҳамаи ширин забонӣ ме кунад

کاین همه شیرین‌زبانی می‌کند